ลับ “สีกาอยากถามอะไรเหรอ?”
“ท่านเป็นนักบวชจริงเหรอคะ?” ดวงตาโตของเด็กสาวเปล่งประกายแวววาว ดูอยากรู้จริงๆ
ฟางเจิ้งพยักหน้า “อมิตาพุทธ…”
“อย่าพูดจาไร้สาระ ถ้าอาจารย์ข้าไม่ใช่นักบวช โลกนี้ก็ไม่มีนักบวชแล้ว” เด็กแดงพูดอย่างมีเหตุผลถูกต้อง แม้แต่สุธนกุมารใต้ฝ่ามือพระโพธิสัตว์อย่างเขายังถูกโยนมาให้สั่งสอนเลย นัก กบวชแบบนี้เป็นนักบวชปลอมได้หรือ?
ทว่าเมื่อคำพูดเขาถึงหูเด็กสาวกลับกลายเป็นเรื่องตลก เธอมองแค่ว่าอย่าถือสาคำพูดเด็ก ไม่ได้คิดอะไร แต่ก็มั่นใจอยู่เล็กน้อยว่าหลวงจีนตรงหน้าคือนักบวชจริงๆ พอเติมเต็มความอยาก กรู้อยากเห็นแล้วจึงปรบมือ “เอาละ ไป เราไปกินอาหารมื้อใหญ่กัน!”
“เอ่อ ไม่ไปกินบ้านสีกาหรือ?” เด็กแดงกลัดกลุ้มแล้ว บนตึกคือบ้านของเด็กสาว ทำไมต้องออกไปข้างนอกอีก
เด็กสาวหน้าแดง “คือว่า…ฉันทำอาหารไม่เป็น…”
“บุพการีสีกาล่ะ?” เด็กถามซักถาม
“ไม่อยู่ ถ้าอยู่ก็คงง่ายแล่ว” เด็กสาวส่ายหน้าเศร้าๆ
ทว่าฟางเจิ้งกลับมองเห็นประกายความเจ้าเล่ห์ในแววตาของเด็กสาว เห็นได้ว่าเธอกำลังโกหก แต่จุดนี้ไม่สำคัญ ฟ
