สิ่งมีชีวิตที่ครอบครองพลังแห่งฟ้าดินมาตั้งแต่กำเนิด เรียกกันว่าอสูรโชคชะตา!
พอฟังคำอธิบายของจือจวินจบ เจียงฉางเซิงก็เริ่มคาดหวังให้พวกเจียงเจี่ยนสามคนพบอสูรโชคชะตามากกว่านี้ หากเป็นเช่นนั้นคัมภีร์ภูผาสมุทรก็จะแข็งแกร่งขึ้นอย่างรวดเร็ว หากครอบครองอสูรโชคชะตาได้มากพอ บางทีคัมภีร์ภูผาสมุทรอาจควบคุมพลังงานในโลกแห่งยุทธ์ได้ก็เป็นได้
ต่อจากนั้น เจียงฉางเซิงก็เริ่มรับสืบทอดความทรงจำเกี่ยวกับวิชามหาน้ำแข็งผนึกเทพ
วิชามหาน้ำแข็งผนึกเทพ เป็นดังนามของมัน มันคือพลังอภินิหารสายผนึก ธาตุน้ำแข็งที่แข็งแกร่งมากชนิดหนึ่ง ยามแข็งแกร่งที่สุดสามารถแช่แข็งได้แม้กระทั่งโลก แช่แข็งคนจนตายแล้วผนึกดวงวิญญาณของเขาไว้ภายในร่าง ไม่ให้เขาได้ผุดได้เกิดอีกก็ยังได้ เมื่อถูกผนึกแล้ว ไม่ว่าประสาทสัมผัส ญาณสัมผัส จิตสัมผัสใดๆ ล้วนไม่อาจสืบเสาะหาพบ มันแข็งแกร่งยิ่งนัก
เจียงฉางเซิงรับถ่ายทอดความทรงจำเสร็จก็ยังไม่ฝึกมันทันที แต่เขาเดินไปหน้าเตาหลอมโอสถแล้วเอาเนื้อชิ้นหนึ่งออกมาโยนเข้าไปในเตาหลอมโอสถก่อน นั่นคือเนื้อชิ้นเล็กๆ ชิ้นหนึ่งจากมังกรน้ำกิเลนแห่งไท่หวง เขาอยากลองดูว่าเนื้อชิ้นนี้จะทำให้โอสถล้างไขกระดูกที่เขาหลอมแข็งแกร่งขึ้นได้หรือไม่
สามวันให้หลัง เจียงเจี่ยนที่อยู่ไกลออกไปในดินแดนอันรกร้างลืมตาขึ้น เขาเปิดดวงตาที่สาม เวลานี้ตรงขอบดวงเนตรมหามรรคาของเขามีเปลวเพลิงเส้นน้อยวนล้อมรอบอยู่ ทำให้เขาแลดูประหนึ่งเทพอัค
