คีมาเยือนโลก
หลินเฮาเทียนขยับเข้ามาหาแล้วถามว่า“เป็นเช่นไรบ้าง”
เจียงเจี่ยนมองสองมือของตนเองแล้วตอบว่า“พลังโชคชะตาของมันมหาศาลยิ่งนัก พลังส่วนมากถูกเก็บไว้ในดวงตาของข้าชั่วคราว ต้องใช้เวลาค่อยๆ เอาพวกมันมาหล่อหลอมร่างกายของข้า แต่ข้าสัมผัสได้วาพลังแห่งโชคชะตาของข้าเปลี่ยนไป ข้าเริ่มจะควบคุมพลังงานบางอย่างได้ พลังงานที่ว่านี้เกี่ยวข้องกับเปลวเพลิงของชีพจรปฐพี”
หลินเฮาเทียนหัวเราะ“เรื่องดีนี่ ถ้าเช่นนั้นหลังจากนี้ข้าดูดซับโลหิตกับลมปราณ เจ้าดูดซับพลังแห่งโชคชะตา พี่ใหญ่ผิงอันกินเนื้อ ไม่มีผู้ใดขาดทุน ทุกคนมาแข็งแกร่งขึ้นด้วยกัน”
เจียงเจี่ยนพยักหน้า ใบหน้าเผยสีหน้าตื่นเต้นออกมา ในที่สุดเขาก็หาหนทางอีกเส้นที่จะทำให้เขาแข็งแกร่งขึ้นได้อย่างรวดเร็วพบแล้ว
“แต่เจ้าตัวนี้ดูแตกต่างจากสัตว์อสูรตัวอื่นอยู่นะ สัตว์อสูรที่เคยเจอก่อนหน้านี้ไม่เห็นมีพลังโชคชะตา”เจียงเจี่ยนเอ่ยออกมาอย่างครุ่นคิด
หลินเฮาเทียนโบกมือบอกว่า“หลังจากนี้ต้องได้เจออีกแน่ ไม่มีทางมีมันตัวเดียวที่มีพลังแห่งโชคชะตาหรอก”
‘ก็ใช่’
หนึ่งเดือนหลังจากนั้น เจียงฉางเซิงจับจ้องไปที่ไป๋ฉีเขม็ง มู่หลิงลั่ว จือจวิน เยี่ยสวินตี้กับเทพกระบี่ก็เช่นเดียวกัน ไป๋ฉีหมอบอยู่บนพื้น กำลังอดทนอย่างยากเย็น มันกินโอสถล้างไขกระดูกที่เจียงฉางเซิงหลอมออกมาใหม่ลงไปและกำลังเผชิญกับฤทธิ์ของยาอยู่
ไป๋ฉีถูกสายตาของทุกคนจับจ้องก็ยิ้มเจื่อน“แม้จะรู้สึกแย่อย่าง
