ไม่ได้หิวหรอก?” ฟางเจิ้งตอบ
“ไม่ใช่ ศิษย์กลัวหิวตายต่างหาก…” หมาป่าเดียวดายพูดเสียงเบา
โป๊ก!
“เอ๋งๆ…”
สุดท้ายฟางเจิ้งพาลูกศิษย์ที่ประท้วงกลุ่มนี้เข้าไปในประตูไร้ลักษณ์
แต่ว่า…
“ติ๊ง! ทุกครั้งประตูไร้ลักษณ์จะเข้าไปได้มากสุดสองร่างสิ่งมีชีวิต นายมีคนเกิน ประตูไร้ลักษณ์จะต่อต้าน” ระบบพลันกล่าวขึ้น
ฟางเจิ้งอึ้งงัน ก่อนเอ่ยอย่างจนปัญญา “ความหมายคือพวกเราไปเที่ยวด้วยกันทั้งหมดไม่ได้?”
“นายยกระดับประตูไร้ลักษณ์ได้ แต่ว่าตรงนี้…ต้องการเงินนิดหน่อย” ระบบตอบ
“เท่าไร?” ฟางเจิ้งถาม
“อย่างต่ำสุดหนึ่งล้าน หนึ่งล้านนายก็ซื้อประตูเคลื่อนย้ายพริบตาที่โดยสารได้สามคน เป็นไง? สมน้้ำสมเนื้อมากเลยใช่ไหม? นายก็รู้นี่ มีคนมากมายยอมจ่ายเงินหนึ่งล้านล้านเพื่อซื้ อสิ่งนี้” ระบบทำท่าเหมือนซื้อขายอย่างยุติธรรม
ฟางเจิ้งหัวเราะ “ไม่มีเงิน!”
ดังนั้น…
“อาจารย์ ถ้าอย่างนั้นข้าว่าข้าเฝ้าวัดดีกว่า” เด็กแดงชิงพูดก่อนคนแรก
“อาจารย์ ท่านว่านะ ออกไปครั้งนี้ก็ไม่รู้กี่วัน วัดต้องมีคนทำความสะอาด ให้ศิษย์อยู่นี่เถอะ…” เจ้าลิงพูด
“อาจารย์ ตอนนี้วัดเรามีข้าวของบ้างแล้ว ต้องระวังโจรใช่ไหม? ศ
