บโตออกมาเบี้ยว มันจะดูไม่ดีในอนาคต”
เด็กชายแดงถึงกับพูดไม่ออกในทันที บดฟันของเขา? นี่เรียกว่ากัดฟันด้วยความโกรธนะ เข้าใจไหม? ทันใดนั้นที่เด็กชายแดงกำลังจะพูดอะไรบางอย่าง เขาก็ได้ยินฟางเจิงพูดว่า “จิงซิน ฉันจะเริ่มสวดมนต์แล้ว”
เด็กชายแดงรีบกลืนคำที่เขากำลังจะพูดทันที รู้สึกเจ็บปวดอย่างมาก เขาพูดว่า “ท่านอาจารย์ ผมอิ่มจากมื้อก่อนแล้ว” ผมบอกว่าผมอยากออกไปสนุกสนาน ฉันคิดว่าความคิดแบบนั้นไม่ถูกต้อง ดังนั้น ฉันจึงตัดสินใจลงโทษตัวเองด้วยการสวดมนต์ในห้องสมาธิ ฉันจะไม่ออกไปไหน
“ไม่!” อูหยางเฟิงฮวาเป็นคนแรกที่ตะโกนออกมาก่อนที่ฟางเจิ้งจะตอบ
“ท่านผู้มีอุปการคุณ, พระไร้เงินนี้ควรได้รับการลงโทษสำหรับบาปของเขา” ท่านผู้มีอุปการคุณ หากท่านต้องการรับประทานอาหารมังสวิรัติ เชิญตามสบาย “แค่ไปข้างนอก ถามพระสงฆ์คนไหนก็ได้ แล้วคุณจะพบมัน,” เด็กชายแดงพูดอย่างจริงจัง
“ท่านผู้เจริญ, จิงซินยังคงเติบโตอยู่” ถ้าเขาไม่อิ่มท้อง มันจะเป็นอันตรายต่อการเจริญเติบโตของเขา อูหยางเฟิงฮวาเริ่มช่วยอ้อนวอนแทนจิงซิน โดยคิดว่าเขากลัวฟางเจิ้ง
ฟางเจิ้งเหลือบมองไปที่เด็กชายแดง ซึ่งเด็กชายแดงเห็นรอยยิ้มที่ชั่วร้ายเล็กน้อย เขารู้สึกทุกข์ใจอย่างยิ่ง นี่เป็นครั้งแรกที่เขาตระหนักว่าความคิดที่มีน้ำใจบางครั้งอาจเป็นกับดักได้!
ฟางเจิงพยักหน้าเล็กน้อย “ท่านผู้มีอุปการคุณ ท่านพูดถูกต้องแล้ว” จิงซิน โทษของนายคือพาอูหยางไปทานอาหาร และนายต้
