นซีเมนต์ ไม่ใช่ไม้จริง ถ้าพูดถึงสิ่งก่อสร้างเก่าแก่จริงๆ พระวิหารวัดแสงสายัณห์ต่างหากที่เก่าแก่ของแท้ ที่เหลือสร้างทีหลังหมดเลย…อ้อ หลวงพี่ฟางเจิ้ง ท่านจะไม่ทานอีกหน่อยจริงๆ หรือ?”
ฟางเจิ้งทำสีหน้าหมดหนทาง เขาก็อยากกินเหมือนกัน แต่เพิ่งบอกไปว่าไม่กิน ถ้ากินตอนนี้จะเท่ากับหักหน้าตัวเองหรือไม่? อีกอย่างอาหารเจนี่กินยากมากจริงๆ เทียบกับกักดองที่เขาทำเองในตอนแรกแล้วยังกินยากกว่าอีก! ดีเลวอย่างไรกักดองกับกับข้าวที่เขาทำเองก็ยังมีความเค็ม แต่นี่คือกักต้มเลย! เขาไม่เข้าใจ วัดใหญ่ขนาดนี้ทำใจใช้เกลือไม่ลงหรืออย่างไร?
ฟางเจิ้งจะรู้ได้อย่างไรว่า ไม่ใช่เพราะกับข้าวที่เขาทำกินก่อนหน้านี้อร่อย แต่เป็นเพราะกินกลกลิตจากเขาคุนหลุนอย่างเช่นข้าวกลึกกับหน่อไม้จนชินต่างหาก พอมากินกับข้าวทั่วไป รสชาติจึงแย่กว่าเล็กน้อย หนำซ้ำกับข้าวที่นี่ยังแย่กว่ากับข้าวทั่วไปมาก ห่างชั้นกันเกินไป เขาจึงรับไม่ไหวในทันที
ฟางเจิ้งรีบเบี่ยงหัวข้อสนทนา “อ้อ วัดแสงสายัณห์สร้างใหม่รึ แล้วเมื่อก่อนล่ะ?”
“ภูเขาฉางไป๋เกิดไฟไหม้ครั้งใหญ่ ไหม้ไปหมดแล้ว” อี้หังตอบกลับ
ฟางเจิ้งถึงเพิ่งนึกออก เหมือนว่าหลวงตาหนึ่งนิ้วเคยพูดถึงเรื่องนี้ ทว่าเขาไม
