ขนาดนั้น เราจะร่วมแรงกันสาดน้ำสกปรกใส่ฟางเจิ้งนั่นได้ แต่ตอนนี้…ได้แต่แบบนี้ อย่าลีลานักเลย แกจะทำไหม? ไม่ทำพวกเราก็จบเห่ด้วยกัน! ถ้าถูกตรวจสอบบัญชี เราจะติดคุก!” จื้อเหนิงว่ากล่าว
พอจื้ออวิ๋นได้ยินว่าจะติดคุกก็กลัวนิดๆ จึงกัดฟันพูด “ก็ได้ แต่ว่า…พี่ พี่ตีเบาๆ นะ”
“อ๊าก! อ๊าก! เบาหน่อย…อ๊าก! พี่ ผมผิดไปแล้ว! อ๊าก!”
……..
ฟางเจิ้งไม่รู้ว่าหลังเขาออกจากโรงแรมแล้ว โรงแรมเป็นอย่างไร ถึงอย่างไรตอนนี้เขาก็ไม่สบายใจมาก…
เดินใต้แสงไฟนีออน ตึกสูงใหญ่ แสงไฟดั่งดาราเต็มฟ้าสว่างพร่างพราว ด้านข้างเป็นรถยนต์แล่นผ่านประหนึ่งเหล็กกล้าไหลผ่าน…ฟางเจิ้งเดินบนถนน รู้สึกเพียงว่าทุกอย่างรอบตัวเป็นมายาถึงเพียงนั้น ท้องฟ้าเหมือนสูงกว่าเดิม สูงจนปีนไม่ได้ บ้านช่องเหล่านั้นยังแฝงไว้ด้วยกลิ่นอายหนาวเหน็บ เขาจึงอดถอนหายใจยาวมิได้
โอวหยางเฟิงหวาพูดเศร้าๆ “ไต้ซือขอโทษด้วยนะคะ ฉันเพิ่งมาเป็นครั้งแรก เลยลืมจองห้องทางออนไลน์”
ฟางเจิ้งส่ายหน้า “ไม่โทษสีกาหรอก ความจริงอาตมาถ่วงสีกามากกว่า อาตมายังขาดประสบการณ์ตอนอยู่ใต้ภูเขา ไม่อย่างนั้นคงไม่ทำตัวเก้ๆ กังๆ อย่างในวันนี้”
“ถ้าอย่างนั้นไต้ซือถอนหายใจทำไมคะ?” โอวหยางเฟิงหวาถาม
ฟางเจิ้งมองเขต
