ดังนั้นเลยเป็นล่ามให้
หมาป่าเดียวดายนึกถึงความรู้สึกหิวในตอนแรก ก่อนส่ายหัวด้วยความเศร้า “ไม่มีอะไรหรอก แย่มาก ถ้าไม่ใช่เพราะศิษย์พี่ฉลาดหลักแหลม ฉันกับอาจารย์คงหิวตายอยู่ข้างนอกแล้ว”
“อนาถขนาดนั้นเลย?” ลิงกับกระรอกตกใจ
หมาป่าเดียวดายนั่งลงพูดด้วยสีหน้ากลัดกลุ้ม “อนาถกว่านั้นอีก แต่ว่าโลกข้างนอกมหัศจรรย์จริงๆ ถ้ามีโอกาสพวกนายก็ออกไปดู”
ลิงกับกระรอกถามอีกสักครู่ เด็กแดงแปลไม่ไหวแล้วเลยไล่เจ้าสามตัวนี้ออกไป
เจ้าสามตัวถามในสิ่งที่ควรถามแล้วย่อมไม่บ่นว่า
แต่ขณะนี้เองฟางเจิ้งกำลังนั่งอยู่ใต้ต้นโพธิ์ ถามระบบว่า “ระบบ ครั้งนี้ฉันได้จับรางวัลไหม?”
“ช่วยให้หวังคุนเข้าใจในตัวเอง ไม่สับสนอีก เพิ่มบุญกุศลหนึ่ง พลังในการส่งต่อความดี ใช้พลังของทุกคนช่วยหลู่เจิ้งเดินออกมาจากปราการจิตวิญญาณ ได้เกิดใหม่ บุญกุศลบวกยี่สิบสอง เป็นบุญกุศลยิ่งใหญ่จริงๆ จับรางวัลไม่ใช่ปัญหา แต่ว่านายจะจับรางวัลตอนนี้จริงๆ เหรอ?” ระบบถาม
ฟางเจิ้งตรึกตรองแล้วตอบ “รวมแต้มที่ฉันสะสมมาก่อนหน้านี้ แล้วจับครั้งนี้ได้ไหม”
“ได้” ระบบตอบอย่างใจกว้าง
ฟางเจิ้งวางใจแล้ว จึงเอ่ยทันใด “ถ้าอย่างนั้นก็จับ”
ไม่ได้จับรางวัลมานาน ฟางเจิ้งเองก็คันมือแล้ว
