อยู่แล้ว ตอนนี้ตระหนักเต๋าทุกคืนวัน ช่วยคนอื่น ในตัวมีบุญกุศล ความดีที่ช่วยคนกลับใจและกลิ่นอายสมาธิ ประกอบกับนิสัยเจิดจ้าในตัว เอกลักษณ์ที่แผ่ออกมาถูกจีวรขาวจันทร์ขับเน้นไปอีก จึงยิ่งต่างกับคนอื่น ทำให้เด็กสาวที่เห็นเด็กหนุ่มสดใสร่าเริงและผู้จัดการใหญ่ในวงการทีวีจนชินเกิดความรู้สึกไหลลื่นดั่งสายน้ำ สบายใจมาก
ฟางเจิ้งได้แต่แสร้งทำเป็นมองไม่เห็นตรงนี้ ไม่อย่างนั้นเรื่องหลังจากนี้จะยุ่งยากเกินไป เขาไม่กล้าเข้าใกล้เด็กสาวพวกนี้มากไปนัก ได้สัมผัสกับเด็กสาวมาหลายครั้งจะมีประสบการณ์เกือบถูกกินตลอด ตอนนี้เขาเลยกลัวนิดๆ
ทว่ายิ่งฟางเจิ้งไม่มองไปทางนั้น ก็ยิ่งให้ความรู้สึกยึดมั่นในคุณธรรม ยิ่งดึงดูดสายตาของพวกเด็กสาว แววตานั้นร้อนแรง มองจนฟางเจิ้งหัวใจเต้นตุบๆ ขณะเดียวกันยังร้องในใจว่า “ระบบ เมื่อไรฉันจะได้สึก! ฉันหล่อขนาดนี้ สิ้นเปลืองเวลาวัยรุ่นชะมัดเลย”
“วันนี้แหละ” ระบบตอบ
“จริงเหรอ? ทำยังไงถึงได้สึก นายรีบบอกมาเร็ว” ฟางเจิ้งพูด
“เอาหัวโหม่งให้ตายก็จะได้สึกแล้ว ให้ฉันช่วยไหม?” ระบบตอบแบบเอ้อระเหย
“ระบบ ไม่ช้าก็เร็วฉันจะต่อยนายให้ตาย…” ฟางเจิ้งว่ากลับ
บนสนามบาส ตอนเริ่มหลู่เจิ้งร่วมมือกับหมาป่าเดียว
