ยเข็นหลู่เจิ้งพุ่งออกไปทางขวา เด็กหนุ่มหน้าสิวเพิ่งจะขวาง หมาป่าเดียวดายก็สะบัดหัวกลับ รถเข็นเลี้ยวโค้งอย่างรวดเร็ว ผ่านคนไปได้!
เด็กหนุ่มหน้าสิวมองแผ่นหลังของหลู่เจิ้งกับหมาป่าเดียวดายด้วยความคับอกคับใจ ร้องโวยว่า “ไม่ยุติธรรม เจ้านี่มันรถถัง! ลงมือไม่ได้เลย!”
ทุกคนได้ยินเข้าก็พลันหัวเราะเสียงดัง
ทว่า…
ปี๊ด!
เสียงนกหวีดดังลากยาว
“หลู่เจิ้ง นายวอร์คกิง[1] เตือนใบเหลือง” กรรมการพูด
หลู่เจิ้งอึ้งงัน แต่เขาไม่เพียงไม่ท้อใจ แต่กลับตื่นเต้นกว่าเดิม! เมื่อครู่ตอนรถเข็นข้ามอีกฝ่ายไปได้ เขาไม่ได้ตบบาสจริงๆ แต่อุ้มลูกบาสผ่านไป นี่ผิดกฎจริงๆ แม้จะถูกลงโทษ เขากลับดีใจ เขาชอบความรู้สึกยุติธรรมแบบนี้! ไม่มีใครดูแลเขาเพราะไม่มีขา ขณะเดียวกันก็ไม่มีใครดูถูกเขาเพราะไม่มีขา!
“พวก อย่าเหม่อดิ นี่เพิ่งเริ่มต้น ฝีมือการเลี้ยงบอลของนายใช้ได้ เป็นมืออาชีพเลย พอร่วมมือกับเจ้านี่นายเป็นรถถังที่แกร่งที่สุดของพวกเราเลย บดขยี้พวกมัน! ฉันป้องกันแนวหลังเอง จัดการพวกมันเลย!” เฉินเหว่ยตบบ่าหลู่เจิ้ง
……………………………………………..
[1] วอร์คกิง หมายถึงการเคลื่อนขาหลักออกโดยไม่ส่งบาสหรือชู้ต หรือคือการถือลูกบาสวิ่งเกินสองก้าวโดยไม่เลี้ยงลูก
