ในขณะเดียวกัน ฟางเจิ้งตรงข้างสนามบาสมองไปบนชั้นสองเช่นกัน ก่อนหน้านี้หลู่ฮุยหันหน้ามา เขาก็มองตามสายตาหลู่ฮุย จึงเห็นดวงตาที่มีความปรารถนาคู่นั้นในซอกผ้าม่านพอดี ฟางเจิ้งเปิดเนตรสวรรค์กวาดตามองไป ว่างเปล่า…เปิดเนตรปัญญา บนหัวอีกฝ่ายก็ไม่มีดอกบัว มีเพียงแสงทองกลุ่มหนึ่ง เป้าหมายชี้มายังฟางเจิ้ง!
ฟางเจิ้งเห็นดังนั้นพลันยิ้ม เขารู้แล้วว่านี่ต่างหากคือเป้าหมายในภารกิจของเขา! โอกาสของอีกฝ่ายก็อยู่ที่ตัวเขาทั้งหมดเช่นกัน!
การแข่งบาสสนามนี้เล่นกันได้อย่างดุเดือด สองฝ่ายผลัดรุกกันไปมา เล่นกันไปทั่วสนาม สุดท้ายหวังคุนชนะทีมของเฉินเหว่ยไปได้อย่างฉิวเฉียด ทว่าก็ถูกเฉินเหว่ยบล็อกไปสองครั้งหนักๆ สองคนต่างฝ่ายต่างมีข้อได้เปรียบกัน ยังคงไม่มีใครยอมใคร จึงนัดแข่งกันอีกครั้ง พรุ่งนี้มาอีก!
ฟางเจิ้งเข้าใจแล้ว แม้หวังคุนกับเฉินเหว่ยจะพูดจาร้ายกาจ ความจริงแล้วก็เพื่อหาเหตุผลดึงตัวสาวๆ มาเชียร์เสริมบารมีให้ตัวเอง แถมยังได้เล่นบาสสนุกๆ ด้วยก็เท่านั้น…เห็นแบบนี้แล้วฟางเจิ้งได้แต่ยิ้ม ไม่ได้ว่าอะไร
“ไต้ซือ วันนี้เล่นสนุกดี พวกเราจะไปกินข้าวกัน ไปด้วยกันไหมครับ?” หวังคุนเช็ดเหงื่อบนหน้าพลางถาม
ฟางเจิ้งส่า
