์หิวแล้ว”
“ไม่เป็นไร นายเป็นหมาป่า” ฟางเจิ้งกล่าว
“หมาป่าก็หิวเป็นนะ” หมาป่าเดียวดายร้องโวย
ฟางเจิ้งเอ่ยด้วยมาดจริงจัง “ในตำราบอกว่าหมาป่าไม่กินอาหารหนึ่งสัปดาห์ก็ไม่เป็นไร นายอ้วนขนาดนี้แล้ว ถือโอกาสลดน้ำหนักแล้วกัน”
หมาป่าเดียวดาย “…”
ฟางเจิ้งมองร้านอาหารรอบๆ อยากเข้าไปบิณฑบาตเหมือนกัน แต่เขาไม่ค่อยได้ลงเขามาเท่าไรนัก ถึงจะเคยบิณฑบาตที่หมู่บ้านเอกดรรชนี แต่ในมุมมองเขา หมู่บ้านเอกดรรชนีไม่ต่างอะไรกับบ้านตัวเอง ดังนั้นเลยหน้าด้านขอบิณฑบาตได้ ทว่าเดินในเมืองที่แปลกตายิ่งนี้ เจอกับคนแปลกหน้า เขาเลยกระดากอายที่จะขอรับบิณฑบาต
