ยาวๆ ของนายน่ะ นอกจากยาวแล้วก็ไม่มีประโยชน์อะไร!” ถึงหวังคุนจะสูงหนึ่งร้อยแปดสิบ แต่กลับไม่กลัวเด็กตัวใหญ่สูงหนึ่งร้อยเก้าสิบกว่า ไม่แสดงอาการอ่อนข้อแม้แต่น้อย
เด็กสาวผูกเปียหางม้าพูดตาม “เฉินเหว่ย นายอย่าลำพองใจนักเลย ไม่รู้ว่าใครนะที่จะโดนบล็อกสแลมดังก์[1]”
สิ้นเสียง เฉินเหว่ยหน้าแดง การแข่งครั้งก่อนเขาถูกหวังคุนบล็อก เขามองว่านั่นคือความอัปยศชั่วชีวิต เพราะเรื่องนี้เองเขาเลยขัดแย้งกับหวังคุน ทั้งยังมีการแข่งขันที่นัดกันไว้ในครั้งนี้ อยากจะเอาคืนและกู้หน้ากลับมา ฉะนั้นแล้วเขาเลยไปป่าวประกาศไม่น้อย แถมยังเชิญผู้ชมสาวๆ มาอีกหลายคน…
ตอนนี้ได้ยินเด็กสาวเปียหางม้าพูดแบบนี้ เฉินเหว่ยรู้สึกเขินและละอายใจเล็กน้อย แต่ก็ยังทำหน้าหนาตอบ “อวี๋เจีย ครั้งก่อนฉันประมาท ขนาดกวนเอ้อเกอ[2]ยังประมาทเสียจิงโจวเลย นับประสาอะไรกับฉัน? ครั้งนี้ฉันจะให้เธอได้รู้ถึงพลังของลูกผู้ชาย!”
“เอาเถอะ มีดีอะไรก็มาโชว์ในสนาม อยู่ข้างนอกโม้ไปก็ไม่มีประโยชน์ ตอนถูกตบหน้ามีแต่จะเจ็บกว่าเดิม” เด็กสาวไว้ผมทรงสบายๆ พูดขึ้น
ทุกคนคิดว่ามีเหตุผลเลยไม่เถียง ทว่าความมุ่งมั่นในการประชันกันของสองทีมกลับรุนแรงกว่าเดิมอย่างเห็นได้ช
