ตอนแรกเด็กแดงยังนึกโชคดีในใจ คิดว่าฟางเจิ้งมีความรู้เรื่องเห็ดจำกัด แต่หลังจากพบว่าเห็ดที่ฟางเจิ้งชี้มีส่วนหนึ่งเป็นเห็ดพิษที่เขาใช้ เขาก็เข้าใจบางอย่างแล้ว…
ฟางเจิ้งเดินไปตลอดทาง ชี้เห็ดห้าสิบกว่าชนิด ส่วนใหญ่ในนั้นเป็นเห็ดพิษ โดยเฉพาะชนิดสุดท้าย ยิ่งทำให้เด็กแดงจดจำฝังใจกว่าเดิม
“เห็ดที่มีฝาร่มสีแดง และยังมีจุดสีน้ำตาลอมดำ มีสีสันสดใสน่ามองนี้ มีชื่อเรียกว่าหงอนไก่แดง เนื้อสัมผัสเห็ดชนิดนี้ก็แน่นมาก ผู้คนเห็นแล้วจะน้ำลายสอ แต่อย่าแตะมันจะดีที่สุด บางคนผิวหนังเป็นภูมิแพ้ พอเอามือสัมผัสจะบวมแดงเพราะโดนพิษ พิษของเห็ดชนิดนี้เป็นราชาพิษของเห็ดทั้งมวลในยุคนี้ โลกธรรมชาติก็แบบนี้ละ ของยิ่งสวยมากเท่าไร ก็ยิ่งบรรจุพิษร้ายแรงได้ง่ายมากเท่านั้น ขอไม่บอกว่าเป็นกฎที่ตายตัว แต่ก็เหมาะจะใช้กับพืชส่วนใหญ่” ฟางเจิ้งพูดจาฉะฉาน
แต่เด็กแดงหน้าแดงแล้ว วันนี้ซุปที่เขาต้มใช้เห็ดหงอนไก่แดงจำนวนมาก เพราะกลัวว่าฟางเจิ้งจะไม่ตาย! ตอนนี้ฟางเจิ้งจำแนกออกมาได้ เด็กแดงรู้ว่าหลบไม่ได้แล้วจึงไม่หลบ แต่เงยหน้าขึ้นพูด “อาจารย์ ในเมื่อท่านรู้ว่าในซุปเห็ดมีพิษแล้วเหตุใดถึงยังดื่ม?”
ฟางเจิ้งชะงักฝีเท้า เด็กแดงหัวใจบีบรัด
