บชามซุปบนโต๊ะด้วยสีหน้าเศร้า ถอนหายใจพูดว่า “อาจารย์ขี้เหนียวจริงๆ ให้พวกเราหน่อยก็ไม่ได้? ซุปเห็ดหอมแบบนี้กินไม่เหลือเลย เฮ้อ…เลียชามด้วยอีก เฮ้อ…”
กระรอกกับหมาป่าเดียวดายพยักหน้าตาม ต่างมีความรู้สึกเหมือนๆ กัน! พวกเขารอมานานขนาดนี้แล้ว ยังไม่ได้กินข้าวเลย ผลคือกระทั่งซุปยังไม่ได้กิน ไม่ชอบใจเลย!
ทว่ามีคนไม่ชอบใจยิ่งกว่า!
เด็กแดงตามอยู่ข้างหลังฟางเจิ้งพลางคำนวณในใจหลายต่อหลายครั้ง ขณะเดียวกันยังร้องโอดครวญ ‘นี่มันอะไรกัน อินเทอร์เน็ตบอกไม่ใช่หรือว่ากินเห็ดพิษแล้วจะตายทันที? เหตุใดไอ้สารเลวหัวโล้นถึงไม่เป็นไร หรือว่าเขาจะรู้จักพิษ แก้พิษได้? ไม่น่าล่ะมั้ง…เขาไม่ได้ใช้มือถือหาดูด้วยซ้ำ…’ เด็กแดงมองว่าฟางเจิ้งไม่ได้มีความรู้รอบด้าน พอเจอเรื่องอะไรเข้าจะค้นหาก่อน จากนั้นนำออกมาอ่านตามนั้น ทั้งยังคุยโม้ หลอกพวกศิษย์พี่โง่เขลาของเขา
เด็กแดงจะรู้ได้อย่างไรว่า ถึงแม้ความรู้ส่วนใหญ่ของฟางเจิ้งจะมาจากอินเทอร์เน็ต แต่เขากลับเป็นคนชอบคิด ช่างจดจำ ชอบอ่านตำราเยอะๆ! ประกอบกับสมรรถนะจากวัตถุล้ำค่าช่วยเหลือต่างๆ ของระบบ เขาเลยบรรลุถึงจุดที่อ่านผ่านตาจะไม่ลืมไปนานแล้ว ด้วยความที่ยืนหยัดสั่งสมการอ่านตำราในอินเทอร์เ
