เงาคนไหม? ที่นี่นอกจากพวกเราแล้วจะมีใครอีก คงไม่ใช่ผีหรอกนะ…” พอพูดถึงผี หลินเหล่ยตัวสั่นขึ้นมา
หลินอิ๋งต่อว่า “พูดบ้าอะไรน่ะ?”
เซี่ยเหมิ่งมองหลินจื่อ หลินจื่อตบๆ บ่าเซี่ยเหมิ่งพลางบอก “เอาเถอะ อย่าสนเลยว่าใครทำ ตามไปดูก็รู้เอง”
เซี่ยเหมิ่งเงียบไป เขาเพียงแค่เตือน ส่วนผู้ว่าจ้างจะเชื่อหรือไม่เขาขี้เกียจจะเถียง เขามองออกว่าถ้าเป็นในป่าหลินจื่อเชื่อใจเหล่าเหลียงมากกว่าเขา ในเมื่อเป็นเช่นนั้น เขาเพียงต้องดูแลความปลอดภัยของพวกหลินจื่อก็พอ เรื่องอื่นขี้เกียจจะไปสนใจ
คนพวกนี้คุยกันเสร็จก็ตามเหล่าเหลียงไป
ทว่าผ่านไปครู่หนึ่งแล้ว พวกเขาจึงทิ้งระยะห่างจากเหล่าเหลียงมานาน ได้แต่ไล่ตามทิศทางที่เหล่าเหลียงจากไป
