ลางนึกย้อนความทรงจำ แต่นึกไม่ออกว่าเคยเจอพ่อลูกคู่นี้ที่ไหน ถ้าอย่างนั้นพ่อลูกคู่นี้น่าจะไม่ใช่คนท้องถิ่น อย่างน้อยก็ไม่ใช่คนหมู่บ้านใกล้เคียง ไม่อย่างนั้นฟางเจิ้งต้องมีภาพจำบ้าง
เมื่อวันหยุดเทศกาลไหว้บ๊ะจ่างผ่านไป ญาติโยมที่มาจุดธูปวัดเอกดรรชนีน้อยลง แม้แต่การท่องเที่ยวเชิงเกษตรในหมู่บ้านเอกดรรชนีด้านล่างยังว่างขึ้นไม่น้อย พวกชาวบ้านว่างจึงมารวมกันอีกครั้ง คุยเรื่องจุกจิกในครอบครัวและรายได้ของแต่ละครอบครัว แข่งกันว่าใครมีลูกค้ามากกว่ากัน หรือไม่ก็แลกเปลี่ยนการทำอาหารอะไรพวกนี้…
ทั้งโลกเหมือนจะสงบสุข นอกจากดวงอาทิตย์ที่ใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ แสงตะวันที่มากขึ้นทุกที ความอบอ้าวทำให้จิตใจคนไม่ค่อยสงบ สองวันนี้หมาป่าเดียวดายแทบจะวิ่งไปนอนหมอบในนาข้าวผลึกทุกวัน แช่อยู่ในน้ำ แลบลิ้นกักเก็บความเย็นไว้
เจ้ากระรอกทำอ่างของตัวเอง ใส่น้ำแล้วไปนอนแช่ข้างในพลางกินเมล็ดสนและหน่อไม้ ชีวิตของเจ้าตัวน้อยมีความสุขตลอดทั้งวัน ราวกับจะไม่มีความทุกข์ตลอดกาล
เทียบกับพวกนี้แล้ว เจ้าลิงดูสงบนิ่งมากอย่างชัดเจน ฟางเจิ้งตื่นนอนมันตื่นตาม ฟ้าผ่าไม่ขยับ ถึงเวลาก็ไปกวาดลานวัด เหมือนเป็นความเคยชินในชีวิตของมันแล้ว ช่วงที่ฟางเจิ้งสวดมนต์ม
