? ห่อบ๊ะจ่างก็ต้องใช้เงิน! เงินทองเป็นสิ่งล้ำค่า ที่ให้กับคนในหมู่บ้านไปก็แทบจะสิ้นเนื้อประดาตัวแล้ว คนนอกมายังต้องให้อีก? คิดว่าฟางเจิ้งเป็นเศรษฐีที่ดินจริงเหรอ?
“เจ้าอาวาสฟางเจิ้ง ท่านทำแบบนี้ไม่ได้ พวกเรารอมาทั้งวัน ท่านดูสิ พวกเรายังไม่ได้กินข้าวกลางวันเลย เพราะรอบ๊ะจ่างท่านน่ะ” ฮวาลั่วร้อนใจแล้ว แต่ก็โกหกไป พวกเขากินข้าวกลางวันแล้ว ถึงไม่ได้ลงเขาแต่ก็มีคนส่งขึ้นมาให้
ฟางเจิ้งยังคงส่ายหน้า “ขออภัยด้วยประสก อาตมาไม่มีบ๊ะจ่างจริงๆ บ๊ะจ่างที่เตรียมมาเมื่อวาน วันนี้ก็แจกจ่ายไปหมดแล้ว”
ฟางเจิ้งไม่กล้าเผยช่องโหว่ บ๊ะจ่างข้าวผลึกต้องอร่อยอยู่แล้ว ถ้าคนพวกนี้กินจนติดก็จะมากันทุกวัน…เขาเป็นหลวงจีนหรือพ่อค้ากันแน่? ที่ให้ชาวบ้านก็เพราะมีบุญคุณต่อกัน แต่คนเหล่านี้ล่ะ? ฟางเจิ้งไม่ได้ผูกพันอะไรกับพวกเขา จึงไม่ถ่ายทอดพระธรรมง่ายๆ บ๊ะจ่างก็เช่นกัน…
พูดจบ ฟางเจิ้งพาพวกศิษย์กลับวัดเอกดรรชนี เปิดประตู ปิดประตู เด็ดขาดไม่อืดอาดเลย
……………………………………….
