งดังขึ้นมา มิน่าเด็กแดงถึงดื้อแบบนี้ พ่อแม่เขาก็ดื้อด้านเหมือนกันนี่เอง…
ระหว่างคุยกันอยู่นี้ พวกเขากลับขึ้นมาบนเขา แต่ยังไม่ได้ขึ้นไปก็เห็นดวงตานับไม่ถ้วนบนเขามองมาทางนี้ ดวงตาแต่ละดวงใกล้จะเปล่งแสงสีเขียวแล้ว!
เด็กแดงมาขวางอยู่หน้าฟางเจิ้ง ร้องเสียงดังว่า “อาจารย์ ระวัง!” ตะโกนเสร็จเด็กแดงก็ต้องเสียใจทีหลัง ไอ้สารเลวหัวโล้นตายหรือไม่ตายเกี่ยวอะไรกับเขาด้วย? ตายสิเขาถึงจะหลุดพ้น!
ทว่าฟางเจิ้งหัวเราะเบาๆ ประนมสองมือ กล่าวกับทุกคนว่า “อมิตาพุทธ ทุกท่านกำลังทำอะไรกัน?”
“เจ้าอาวาสฟางเจิ้ง ท่านกลับมาแล้ว ยังจะทำอะไรอีกล่ะ รอท่านน่ะสิ บ๊ะจ่างนั่นก่อเรื่องใหญ่แล้ว…พวกเขามาขอบ๊ะจ่างกัน” หวังโอ้วกุ้ยเดินเข้ามาก่อน เล่าสถานการณ์อย่างละเอียด
ฟางเจิ้งได้ยินแบบนั้นก็จนปัญญา เขารู้ว่าในหมู่บ้านทำการท่องเที่ยวเชิงเกษตร แต่ไม่นึกเลยว่าแต่บ๊ะจ่างไม่กี่อันจะได้ผลตอบรับมากขนาดนี้ เห็นสายตาเขียววาววับของทุกคนแล้ว ถ้าวันนี้ไม่ให้บ๊ะจ่างไป ไม่แน่ว่าพวกเขาอาจจะระเบิด…
ฟางเจิ้งยิ้มเล็กน้อยพลางบอก “ญาติโยมทุกท่าน เกรงว่าคงต้องผิดหวังกันแล้ว อาตมาแจกบ๊ะจ่างที่มีไปหมดแล้ว ไม่เหลือสักอันเลย”
ตลกน่า ฟางเจิ้งมีเงินสะสมเท่าไร
