ยังไม่ทันที่กระรอกจะได้ลำพองใจ หมาป่าเดียวดายคาบใบไม้ห้าหกใบใส่เข้าไป ก่อนใช้สายตายั่วยุกวาดมองกระรอกแวบหนึ่ง
กระรอกจะพูด แต่ฟางเจิ้งหอบใบไม้กอบหนึ่งใส่ไปในตะกร้าก่อนหมุนตัวกลับ เหลือไว้เพียงหัวโล้นด้านหลังมันวาวไว้กับเจ้าสองตัวที่กำลังตะลึงค้าง…
วุ่นวายกันอยู่ครู่หนึ่ง ฟางเจิ้งเก็บใบไผ่หนาวได้หนึ่งตะกร้าก่อนกลับวัดเอกดรรชนี ระหว่างทางมีญาติโยมเข้ามาถามว่าฟางเจิ้งจะจัดพิธีอะไรพรุ่งนี้หรือไม่ตลอด เมื่อได้รับคำตอบปฏิเสธแล้วต่างผิดหวังกันเล็กน้อย แต่บางคนก็ถอนหายใจโล่งอก เห็นได้ว่าไม่ใช่ทุกคนที่ชอบงานพิธี
เมื่อกลับมาในวัด ฟางเจิ้งถามระบบเงียบๆ “ระบบ ตอนนี้วัดเรามีเงินบริจาคจุดธูปเท่าไรแล้ว?”
“แปดพันเก้าร้อยเจ็ดสิบหกหยวน” ระบบตอบ
ฟางเจิ้งพูดด้วยความตกใจ “เยอะขนาดนั้นเลย?”
“ผลจากไผ่หนาวที่มาพร้อมกับนักท่องเที่ยวและญาติโยมกลุ่มใหญ่ เข้าไปในวัดแล้วก็บริจาคกันคนละหยวนสองหยวน สั่งสมก็มากแล้ว แต่ว่าเงินอยู่ในกล่องบริจาคของนาย นายควรไปเก็บหน่อยไหม?” ระบบกล่าว
ฟางเจิ้งวางตะกร้าลงทันที ก่อนวิ่งเข้าอุโบสถ เปิดกล่องบริจาค ข้างในเป็นธนบัตรกองใหญ่จริงๆ ร้อยหยวนก็มี ห้าสิบหยวนก็มี สิบหยวนห้าหยวนมีเป็นกองใหญ่
