่ออกแม้แต่ไข่ ดังนั้นเจ้าของจึงส่งไก่ตัวผู้ขังในเล้าเป็ด แต่พวกเป็ดก็ไม่มีใครรอด สิ้นชีวิตชีวาทุกวัน ไม่ออกจากรัง ด้วยความจำใจ เจ้าของจึงโยนไก่ตัวผู้ออกไปนอกป่า แต่หลายวันต่อมาเจ้าของเห็นไก่ตัวผู้นั้นนอนแน่นิ่งบนพื้น ขนร่วงจวนจะหมดตัว จึงอดไม่ไหวเข้าไปถาม ‘เจ้ากำลังทำอะไร?’ ไก่ตัวผู้ตอบ ‘ไสหัวไป ข้าใกล้จะได้เป็นพวกเดียวกับอินทรีนั่นแล้ว! ทำอยู่หลายครั้ง มันฉลาดขึ้นแล้ว…’!”
พูดจบเด็กแดงหัวเราะเบาๆ พลางถามกระรอก “เข้าใจหรือไม่?”
กระรอกส่ายหน้า “ศิษย์น้องกำลังพูดอะไร?”
เด็กแดงมองบน “ท่านมันทึ่ม”
“ศิษย์น้องบอกมาเถอะว่าเขากำลังทำอะไรอยู่” กระรอกไม่เข้าใจจริงๆ
เด็กแดงถอนหายใจ “เริ่มงาน!”
กระรอกเกาหัว “หมายถึงจะเริ่มทำงานเหรอ?”
เด็กแดงทนไม่ไหว ลุกขึ้นไปทำความสะอาดอุโบสถ
แต่ฟางเจิ้งได้ยินคำพูดเหล่านี้ จึงตัดสินใจเงียบๆ ว่าจะให้เด็กแดงห่างจากมือถือและอินเทอร์เน็ต! เด็กบ้านี่ไม่เรียนรู้สิ่งดีๆ เท่าไร แต่เรื่องลามกนี่เยอะขึ้นเรื่อยๆ…
เช้าตรู่ฟางเจิ้งไม่ได้ทำอาหาร แต่นำใบไผ่หนาวที่แช่ไว้หนึ่งคืนห่อข้าวผลึกหุงสุก จากนั้นยัดหน่อไม้ชิ้นเข้าไปเล็กน้อย พับเป็นสามมุม ฉีกใบไผ่หนาวเป็นเส้นๆ แล้วผูกมันเอาไว้ เมื่อห่อ
