่ปรากฏตัวอย่างกะทันหันรูปนี้ ทุกอย่างดูจืดจางอย่างเห็นได้ชัด
กลับถึงวัดเอกดรรชนี ฟางเจิ้งเห็นลิงในมาดไต้ซือเคร่งขรึม ยืนอยู่ใต้ต้นโพธิ์ ถ่ายรูปรวมกับญาติโยมที่มาเป็นที่ระลึก อีกทั้งญาติโยมเหล่านั้นยังนำธนบัตรยัดใส่มือลิงอย่างใจกว้างมาก แต่ลิงกลับโยนทิ้งไปด้วยสีหน้ารังเกียจ
“เฮ้ย สมกับเป็นลิงนักบวชในวัด มองเงินทองเหมือนกับขี้โคลน” มีคนอุทาน
ฟางเจิ้งเห็นแบบนั้นในใจกลับหลั่งเลือด! เขายากจนถึงขั้นออกไปกินข้าวยังไม่รู้ว่าจะไปกินที่ไหน แต่เจ้าลิงเหม็นโฉ่กลับไม่เอาเงิน! ทว่าคนมากขนาดนี้ ฟางเจิ้งคงจะต่อว่าอะไรไม่ได้ และยิ่งเข้าไปรับเงินไม่ได้ ภายในใจร้องไห้โดยไม่มีน้ำตา ได้แต่ถลึงตามอง
เห็นฟางเจิ้งกลับมาแล้ว ญาติโยมเดินเข้ามาแสดงความเคารพ ต่างเอ่ยชม “หลวงพี่ฟางเจิ้ง ลิงนักบวชนี่เจ๋งมาก ดูแลญาติโยมแถมยังหยอกล้อเด็กได้ กวาดพื้น กวาดอุโบสถ ทำเหมือนคนเลย อีกอย่างมีคุณธรรมด้วย ไม่รับเงินเลย! จิ๊ๆ…นี่ดีกว่าหลวงจีนปลอมอ้วนๆ ในวัดบางแห่งเยอะ…”
ฟางเจิ้งมองดูตัวเองว่ายังไม่อ้วน จึงไม่ถือว่าเป็นหลวงจีนปลอมตัวอ้วน เลยพูดยิ้มๆ “อมิตาพุทธ นี่คือศิษย์ของอาตมา จิ้งเจิน เดินทางมาขอศึกษาธรรมนับพันลี้ สิ่งที่ตระหนักได้ในท
