ุกวันนี้ล้วนได้มายาก”
จากนั้นฟางเจิ้งก็เล่าเรื่องที่ลิงตามมาจากภูเขาเมฆาขาว ทุกคนต่างตกใจยิ่งกว่าเดิม ลิงได้ยินฟางเจิ้งกำลังโม้ให้มันย่อมเชิดอกขึ้น ดูเจ๋ง ดูลำพองใจสุดๆ
เด็กแดงเห็นแบบนั้นก็เบะปาก หมุนตัวไปหลังลานวัด มุดเข้าไปในห้องครัวจุดไฟทำอาหาร ถึงจะไม่ได้กินข้าวผลึกมาแค่สองวัน แต่การกินข้าวของหมู่บ้านไต้หลี่ทำให้เขาคิดถึงข้าวผลึกมาก! ในโลกของเขา ข้าวผลึกไม่ถือว่าเป็นของหายากอะไร ตอนเขาเป็นมหาราชาได้กินข้าวชั้นสูง ไร้สิ่งสกปรกใดๆ เมื่อกินเข้าร่างกายไปแล้วจะเปลี่ยนเป็นพลังงานทันที มีประโยชน์ต่อร่างกายอย่างยิ่ง ทว่าเมื่อมาถึงโลกนี้เขาพบว่านอกจากข้าวผลึกของวัดเอกดรรชนีแล้ว ไม่มีทางได้กระเดือกข้าวอื่นๆ เลย!
ฟางเจิ้งไม่สนใจว่าเด็กแดงจะทรมานอะไรอย่างไร ไปหมู่บ้านไต้หลี่ครั้งนี้เด็กแดงทำตัวดี ก็ควรจะให้สภาพแวดล้อมและพื้นที่สบายยิ่งขึ้นแก่เขา อีกอย่างแสงธูปของวัดสว่างไสวขึ้นทุกคืนวัน เงินบริจาคธูปมากขึ้นเรื่อยๆ สภาพนาข้าวผลึกข้างหลังกำลังดี ใกล้ได้เก็บเกี่ยวครั้งใหญ่แล้ว
ฟางเจิ้งมองฟ้า ภายในใจเต็มไปด้วยความพอใจ นี่นานเท่าไรเอง เวลาหกเดือนวัดเอกดรรชนีเปลี่ยนหน้าตาไปอย่างสิ้นเชิงด้วยน้ำมือเขา เมื่อ