“หืม?” ฟางเจิ้งงุนงง “มีน้ำ? ที่ไหน?”
เด็กแดงชี้ไปยังภูเขาไกลๆ พลางพูด “ทางใต้ของภูเขามีแม่น้ำสายหนึ่ง ทว่าถูกภูเขาขวางไว้ สายน้ำไหลมาไม่ได้ ถ้าเจาะภูเขานี้ได้ แม่น้ำจะไหลมา แล้วก็จะแก้ปัญหาของที่นี่ได้ ก่อนหน้านี้ท่านให้ข้าเรียกลมเรียกฝน ข้าบินข้ามยอดเขาไป เห็นว่าทางด้านนั้นมีคนกำลังก่อสร้างอยู่ เหมือนว่ากำลังทำอุโมงค์”
ฟางเจิ้งตาเปล่งประกาย ก่อนรีบวิ่งไปหาผู้ใหญ่บ้านเหลย ถามถึงสถานการณ์
ผู้ใหญ่บ้านเหลยพยักหน้าว่า “อุโมงค์นั้นขุดมาจะปีแล้ว เมื่อก่อนเจ้าเมืองเคยมาหมู่บ้านเรา ทั้งยังมีนักวิทยาศาสตร์มาด้วย บอกว่าที่นี่เหมาะจะเพาะปลูกอะไร ขอแค่มีน้ำทุกอย่างก็จะดีขึ้น อันนี้ผมเองก็ไม่เข้าใจ…แต่ว่างานก่อสร้างนั้นเหมือนจะเจอปัญหา เงินไม่พอ ก็เลยทำงานแบบครึ่งๆ กลางๆ มาตลอด เฮ้อ พูดจริงๆ นะครับ ไม่รู้เหมือนกันว่าเมื่อไรน้ำถึงจะไหลมา”
ฟางเจิ้งถาม “น้ำทะลักเข้ามาแล้วจะไม่อันตรายหรือ?”
“ไม่ครับ ก่อนหน้านี้ที่นี่มีน้ำ มีทางน้ำ ขอแค่น้ำมาก็จะไหลลงทางน้ำ ไม่อันตรายอะไร” ผู้ใหญ่บ้านเหลยอธิบาย ตอนนี้เองมีคนมาหาเขา ผู้ใหญ่บ้านเหลยจึงเอ่ยลาไป
ฟางเจิ้งมองเด็กแดง เด็กแดงเอ่ยเศร้าๆ “อาจารย์ไม่ต้องพูด เรื่องใช้แรงงานต้องเป็นข้าอีกแล้ว ถูกรึไม่?”
ขณะฟางเจิ้งจะพูดพลันได้ยินเสียงแจ้งเตือนจากระบบที่ไม่ได้ยินมานาน
“ขอเตือนนายหน่อย นายช่วยเฮ่อหมิงจะได้จับรางวัลหนึ่งครั้ง นอกจากนี้การขุดอุโมงค์เป็นการสร้างความ
