ผาสุกหนึ่งดินแดน นั่นคือบุญกุศลครั้งใหญ่ ถ้านายให้เด็กแดงไปทำ บุญกุศลจะตกเป็นของเขา อย่างมากนายก็ได้กินมุมกรอบนิดหน่อย ไม่ได้อะไร จะทำยังไงนายคิดวิธีเอาเอง”
ฟางเจิ้งได้แบบนั้นก็ชะงักงันไปครู่หนึ่ง ก่อนสะบัดไหล่ ตบเด็กแดงพลางว่า “ศิษย์เอ๋ย อาจารย์เป็นคนจิตใจดีขนาดนี้ ทำไมจะต้องบีบคั้นนายด้วย? ไปหาพวกอีเตอร์อะไรพวกนี้มา อาจารย์จะไปขุดภูเขา!”
เด็กแดงอึ้งงัน มองฟางเจิ้งด้วยความสงสัย “อาจารย์มั่นใจนะ?”
“แน่นอน! อาจารย์จะลงมือขุดอุโมงค์นี่ด้วยตัวเอง สร้างความผาสุกหนึ่งดินแดน อย่าพูดมาก รีบไปเถอะ” ฟางเจิ้งผลักเด็กแดงไป เด็กแดงเกาหัวพลางเดินไปหาเครื่องมือพวกอีเตอร์มา
ส่วนฟางเจิ้งเริ่มจับรางวัล “ระบบ จับรางวัล!”
“ติ๊ง! ยินดีด้วยนายได้รับลูกประคำนิกายเซนหนึ่งพวง!”
“ลูกประคำ?” ฟางเจิ้งอึ้งไปชั่วครู่ก่อนมีแสงแห่งพุทธสว่างตรงหน้า เมื่อแสงแห่งพุทธหายไป ลูกประคำสำหรับถือที่มีลูกประคำทั้งหมดสิบแปดลูกซึ่งทำจากเจ็ดสิ่งล้ำค่าของพุทธศาสนาอย่างทอง เงิน แก้ว ปะการัง ไข่มุก ไข่มุกแดงและหินโมราก็ปรากฏขึ้นในมือฟางเจิ้ง!
ฟางเจิ้งมองแวบแรกก็ตกใจสะดุ้ง!
ลูกประคำที่เห็นได้ในตลาดส่วนใหญ่ทำจากไม้ มีบางส่วนที่มีเกรดสูงขึ้นมาหน่อยที่ทำมาจากต้นโพธิ์ ทว่าแทบไม่เห็นลูกประคำที่ทำจากเจ็ดสิ่งล้ำค่าพุทธศาสนาจริงๆ เลย! จากนี้จะเห็นได้ถึงความล้ำค่าของลูกประคำมือถือ กระทั่งฟางเจิ้งยังตรึกตรองว่าถ้าวันไหนอยู่ไม่ไหวจริงๆ ว่าจ
