ะดึงออกไปขายสักลูก เดาว่าคงหลงระเริงได้อีกหลายปี
“นี่คือสมบัติล้ำค่าพุทธศาสนา ถ้านายกล้าเอาไปขาย หึๆ…นายจะได้รู้ว่าอะไรคือความฟินที่ไม่มีฟินยิ่งไปกว่านี้อีก” ระบบหัวเราะหึๆ
ฟางเจิ้งได้ยินเสียงหัวเราะชั่วร้ายของระบบแล้วก็ล้มเลิกความคิดนั้นไปอย่างเด็ดขาด แต่ก็ยังถามด้วยความอยากรู้อยากเห็น “ระบบ ทำไมถึงให้แค่ลูกประคำถือ ทำไมไม่ให้เป็นชุดล่ะ? อย่างเช่นประคำห้อยเอวหรือห้อยคออะไรพวกนี้?”
“นายอย่าหวัง ประคำถือเป็นหนึ่งในสามสมบัติล้ำค่าพุทธศาสนา นายได้มานี่ก็โชคดีมากแล้ว ยังคิดจะเอาครบชุด? ประคำถือของนายนี่ไม่ใช่ประคำถือธรรมดา แต่เป็นของล้ำค่านิกายเซน ประคำสิบแปดลูกเรียกกันทั่วไปว่า ‘ประคำเล็กสิบแปด’ คำว่า ‘สิบแปด’ ที่ว่าหมายถึง ‘สิบแปดโลก’ คือหกโลกรากฐาน หกโลกมนุษย์ หกโลกสัมผัส!
ประคำสิบแปดลูกนี้ ทุกลูกช่วยนายใช้อภินิหารได้หนึ่งครั้ง พูดอีกอย่างคืออิทธิวิถีที่พึ่งพาไม่ได้นั่น ถ้านายเลือกใช้ประคำ ก็จะใช้พลังแห่งพุทธจากลูกประคำหนึ่งลูกได้ มันจะช่วยให้นายใช้อภินิหารได้ตามใจชอบหนึ่งชนิด! นายอยากเรียกลมเรียกฝนก็ได้ อยากเสกถั่วเป็นทหารก็ได้! แต่ว่าถ้าพลังแห่งพุทธในนั้นหมดแล้ว การจะเติมกลับมาอีกยาก คำนวณตามแสงธูปในวัดเล็กนายแล้ว ถ้าไม่มีแปดหรือสิบปีก็อย่าคิดเติมประคำเต็มหนึ่งลูก”
ฟางเจิ้งได้ยินดังนั้นจึงพูดด้วยความไม่พอใจกว่าเดิม “พี่ระบบ นายงกเกินไปรึเปล่า ฉันรู้ว่าประคำถือนี่เจ๋ง แต่ประคำถือมี