์ครั้งใหญ่แล้ว ไม่แน่ว่าสวดมนต์แล้ว พระพุทธองค์อาจจจะเมตตาให้ฝนตก”
เด็กแดงย่นจมูก “อาจารย์ เวลาพวกเราคุยกันไม่ต้องข่มขู่ได้หรือไม่?”
ฟางเจิ้งส่ายหน้าอย่างเด็ดขาด “ไม่ได้!”
“ถือว่าพวกท่านชนะ วันนี้ข้ายอม หึๆ!” เด็กแดงพูดจบก็บินขึ้นฟ้า ไม่รู้ว่าไปไหน
“อาจารย์ ศิษย์น้องไปแล้ว ท่านไม่กลัวว่าเขาจะไปหาเรื่องใส่ตัวเหรอ?” ลิงถามด้วยความอยากรู้อยากเห็น
หมาป่าเดียวดายกล่าว “อาจารย์ ศิษย์ว่าศิษย์น้องอาจจะไม่กลับมาแล้ว แถมไม่มีฝนตกด้วย”
กระรอกพูดด้วยความทุกข์ใจ “อาจารย์ ศิษย์น้องจะไม่หนีไปจริงๆ เหรอ? แล้วฝนล่ะจะทำยังไง?”
ฟางเจิ้งตอบ “อมิตาพุทธ พวกนายคือศิษย์พี่ของจิ้งซิน จะไปว่าศิษย์น้องแบบนั้นได้ยังไง? พวกนายต้องเชื่อใจเขา อย่างน้อยอาตมาก็เชื่อใจเขา” หลังเดินทางไปหมู่บ้านไต้หลี่ครั้งนี้ ฟางเจิ้งเข้าใจนิสัยเด็กแดงเล็กน้อยแล้ว นี่คือเด็กซน เด็กดื้อที่ถูกพ่อแม่และปีศาจน้อยใหญ่ดูแลจนเสียนิสัย ทั้งยังมีมุมมองในคุณค่าต่างกับคนบนโลกนี้ แต่ในด้านเนื้อแท้ เขายังไม่ได้เสียนิสัยถึงในกระดูก อย่างน้อยเขาก็เคยร้องไห้ในความฝันของหวงเหริน ตอนอยู่หมู่บ้านไต้หลี่ก็ยังไปเรียกฝนเอง นี่อธิบายได้ว่าส่วนลึกในใจเขาย
