หัวเราะเบาๆ
เด็กแดงตอบ “แน่นอน!”
“ทำดี เอาล่ะ ถือกลับไปเถอะ”
เด็กแดง “43%￥#…”
สุดท้ายเด็กแดงก็ยังต้องเอาอีเตอร์กลับไปด้วยความไม่พอใจมากภายใต้การหลงมัวเมาในอำนาจของฟางเจิ้ง ก่อนจะพาฟางเจิ้งบินไปด้านนอกภูเขาใหญ่
ฟางเจิ้งมองภูเขาใหญ่ข้างล่าง ก่อนมองอุโมงค์ที่อยู่ตรงข้ามแล้วสูดลมหายใจเข้าลึก หยิบสร้อยประคำออกมา ใช้อิทธิวิถีเงียบๆ ครู่ต่อมามีอภินิหารที่เขาต้องการเพิ่มมาในความคิด ‘เปิดภูเขา!’
ฟางเจิ้งเคลื่อนความคิด ชี้ไปยังภูเขาใหญ่ข้างล่าง “เปิด!
ต่อมาภูเขาใหญ่สั่นไหวอย่างรุนแรง เกิดเสียงดังสนั่นข้างใน…
พวกคนงานที่กำลังทำงานอยู่ข้างๆ พลันรู้สึกว่าภูเขาสั่นไหว ต่างตกใจจนรีบดึงสัญญาณเตือนภัย ก่อนตะโกนเสียงดัง “แผ่นดินไหวๆ รีบออกจากอุโมงค์!”
ทว่าคนงานที่อยู่ในอุโมงค์ตะลึงงัน! พวกเขากำลังขุดอยู่ข้างใน แต่อุโมงค์ตรงหน้าสั่นไหวอย่างกะทันหัน ต่อมาหินข้างหน้าอุโมงค์พากันแตกออก ตกลงพื้น อุโมงค์ยืดยาวไปข้างหน้าเอง! ไม่รู้ว่าผ่านไปนานเท่าไร บางทีอาจจะหลายชั่วโมงหรือไม่หลายนาที หรืออาจจะไม่กี่วินาที!
…………………..
