แล้วลากไป เด็กแดงร้องโวยด้วยความไม่ยอมตลอดทาง “จะทำอะไรๆ ข้ายังอยากดูก่อน”
“เป็นเด็กจะดูอะไร ตามอาจารย์ไปสวดมนต์” ถึงฟางเจิ้งจะไม่เคยมีความรัก แต่เคยอ่านในนิยาย เคยดูในภาพยนตร์ เจ้าทึ่มเฮ่อหมิงอาจจะมองไม่ออก แต่แววตาของหลิวเอวี่ยนอธิบายทุกอย่างแล้ว ตอนนี้ไม่ควรมีก้างขวางคอมากเกินไป ความจริงแล้วเขาถือว่าเป็นก้างขวางคอระดับเหนือชั้นเลยล่ะ!
เพียงแต่ว่าหลังจากศิษย์และอาจารย์คู่นี้ออกจากลานบ้านมา ฟางเจิ้งปิดปากเด็กแดงไว้ ก่อนพูดเบาๆ “อยากดูต่อๆ จริงๆ เหรอ?”
เด็กแดงพยักหน้า
ฟางเจิ้งพูด “ถ้าอย่างนั้นอีกเดี๋ยวไม่ว่าเห็นอะไรก็ห้ามส่งเสียง!”
เด็กแดงพยักหน้าต่อ
จากนั้นอาจารย์และศิษย์ชั่วร้ายก็เริ่มปีนสันกำแพง เห็นว่าฝั่งตรงข้ามสันกำแพงก็มีคนเช่นกัน พอมองดีๆ นั่นคือผู้ใหญ่บ้านเหลยที่ออกไปก่อน! สามคนจ้องตากัน ยิ้มรู้กันเล็กน้อย ต่างไม่มีใครส่งเสียง
ภายในลาน เฮ่อหมิงเกาหัว ไม่รู้ว่าควรจะพูดอะไร
หลิวเอวี่ยนกลับเดินเข้ามาด้วยท่าทีสง่า ก่อนมองไปรอบๆ พิจารณาในลาน เอ่ยอย่างพอใจว่า “บ้านนี้ไม่เลว ดีมาก”
ฟางเจิ้งได้ยินเข้าก็รู้ว่านี่มีหวังจริงๆ แล้ว!
สรุปเจ้าทึ่มเฮ่อหมิงกลับพูดว่า “พอได้ครับ สกปรกนิดๆ เอ่อคือ คุณเป็นอาจารย์ที่นี่แล้วพักที่ไหนครับ?”
ฟางเจิ้งได้ยินแบบนั้นก็มองบน อยากจะขว้างอิฐใส่หัวเฮ่อหมิงจริงๆ เป็นการช่วยเปิดสมองให้โล่ง
หลิวเอวี่ยนพูดไม่ออกอยู่นิดๆ เช่นกัน ก่อนพูดไปว่า “ยังไม่มีที่พักเ
