นคิดไปเอง กลัวว่าถ้ามองแต่ในมุมของตัวเองแล้วจะเข้าใจความหมายของอีกฝ่ายผิดไป จากนี้ไม่ได้เป็นแม้แต่เพื่อน แต่ว่า…การตะโกนอย่างมหัศจรรย์ครั้งนี้เหมือนว่าจะ…สำเร็จ!
หลิวเอวี่ยนรู้นิสัยของเฮ่อหมิง ในเมื่อเฮ่อหมิงตะโกนมาแล้ว เธอยังต้องอายอะไรอีก? เลยเดินมาข้างเฮ่อหมิง จับมือเฮ่อหมิงเป็นครั้งแรก “ฉันมาอยู่เป็นเพื่อนคุณ คุณจะอยู่เป็นเพื่อนฉันไหม?”
เฮ่อหมิงยิ้ม ยิ้มแบบซื่อๆ…
เห็นถึงตรงนี้ ฟางเจิ้งกับเด็กแดงส่ายหน้าพร้อมกัน สิ้นหวังกับเจ้าทึ่มคนนี้แล้ว ก่อนหดหัวกลับไปจากสันกำแพง หัวเล็กและใหญ่ส่ายไปมาพลางเดินจากไป
ถึงจะแก้ปัญหาเรื่องที่นี่ได้ชั่วคราวแล้ว แต่ที่นี่แห้งแล้งตลอดปี เรื่องที่เจอในวันนี้ไม่มีใครรู้ว่าอนาคตจะเกิดขึ้นอีกหรือไม่
ตอนนี้เองเด็กแดงพูดเสียงต่ำ “อาจารย์ ความจริงแล้วที่นี่มีน้ำ”
……………………..
