เฮ่อหมิงฝืนทนความเจ็บปวดตรงหน้าอกที่ถูกรถม้าชนไว้ นั่งยองลงลูบม้าชรา “เพื่อน ลำบากหน่อยนะ ครั้งนี้ขอบใจนายมาก หวังว่าจะไม่ต้องลากน้ำบนสวรรค์ ปล่อยได้วิ่งเล่นบนทุ่งหญ้าใหญ่…” พูดถึงตรงนี้เฮ่อหมิงกลั้นน้ำตาไว้ไม่อยู่ ถึงขบวนส่งน้ำจะมีหลายกลุ่ม แต่ม้าที่ใช้ส่งน้ำมีเพียงสองตัว ต่างเลี้ยงไว้ที่บ้านคนจิตใจดี คนมีเวลาพัก แต่ม้าแทบจะต้องออกลากน้ำหนึ่งรอบในทุกๆ หลายวัน ม้านี่เหนื่อยกว่าคนเยอะ ตลอดเส้นทางมานี้ เฮ่อหมิงซาบซึ้งใจม้าตัวนี้เช่นกัน ตอนนี้เห็นสหายเก่าจากไปย่อมเกิดความเศร้าในใจ น้ำตาไหลลงมาดังแปะๆ
ถ้าไม่ถึงที่สุดจริงๆ ผู้ชายจะไม่ร้องไห้กันง่ายๆ
ทุกคนเห็นดังนั้นก็เกิดความเจ็บปวดในใจ ฟางเจิ้งเดินเข้าไปลูบหัวม้าชรา นอนหมอบข้างหูม้าชรา พูดคำพูดของเฮ่อหมิงซ้ำอีกรอบ
ม้าชรามองเฮ่อหมิง น้ำตาไหลเช่นกัน ราวกับกำลังบอกลา ก่อนหลับตาลงช้าๆ สิ้นลมหายใจ
ฟางเจิ้งประนมสองมือสวดมนต์โปรดสัตว์
ตอนนี้ทุกคนเงียบ แต่ล้อมม้าชราฟังสวดเงียบๆ อวรพรให้ม้าชราเงียบๆ
ฟางเจิ้งจนปัญญากับเรื่องนี้เหมือนกัน ถึงเขาจะเห็นเรื่องที่จะเกิดขึ้นกับเฮ่อหมิงในอนาคต แต่เส้นทางภูเขาไม่มีสัญลักษณ์ มองไปที่ไหนก็เหมือนกัน เพื่อให้มั่นใจว่าปลอดภัย เขาเลยต้องคืนฤทธิ์ให้กับเด็กแดง ให้เขาตรวจตรารอบๆ แต่เด็กซนนี่ใจลอยแอบหนีไป ตอนที่พบก็สายไปเล็กน้อยแล้ว ดีที่ช่วยคนไว้ได้ แต่ม้ากลับต้องตายจาก…
ตอนนี้เองเด็กแดงเดินออกมาจากข้างรถม้า เหตุ
