สำนึก “ล่อ[1] เหรอ?”
เส้นสีดำพลันขึ้นเต็มหน้าผากฟางเจิ้ง…ขี้เกียจจะพูดแล้ว
ผู้ใหญ่บ้านเหลยเห็นม้าชราตายจากไปก็ร้องไห้เดี๋ยวนั้น ก่อนขุดหลุมศพไว้หน้าหมู่บ้านตรงจุดที่มองเห็นเส้นทางภูเขาฝังศพม้าชรา อีกทั้งยังตั้งป้ายไม้ ด้านบนเขียนว่า ‘หลุมศพม้ามีผู้พระคุณ’
ส่งน้ำเสร็จแล้ว ครั้งนี้พวกอาสาสมัครไม่ได้อยู่นาน แต่เดินทางกลับทันที ถึงอย่างไรก็เป็นวันจันทร์ ยังมีธุระค่อนข้างเยอะ
เฮ่อหมิงอยู่ต่อ ผู้ใหญ่บ้านเหลยโน้มน้าวเฮ่อหมิงหลายครั้งว่าให้เขากลับไป แต่เฮ่อหมิงตัดสินใจแน่วแน่ ผู้ใหญ่บ้านก็ไม่รู้จะทำอย่างไร ได้แต่แบ่งบ้านว่างในหมู่บ้านให้เฮ่อหมิง วันนี้ชาวบ้านทุกคนระดมกำลังกันช่วยเฮ่อหมิงทำความสะอาดบ้าน ก่อนนำผ้าห่มที่ทำใจใช้ไม่ได้จากบ้านคนรวมถึงเครื่องครัวต่างๆ มาให้ พริบตาเดียวทุกอย่างก็เรียบร้อย
………………….
[1] ล่อ เป็นสัตว์ผสมระหว่างม้ากับลา ซึ่งลาในที่นี้หมายถึงลาหัวล้านที่เป็นการดูถูกนักบวชก็ได้
