่างไร?
เด็กแดงยืดคอเข้าไปมองข้างใน แทบจะกลายเป็นยีราฟอยู่แล้ว
ฟางเจิ้งเคาะหัวเขาไปทีหนึ่ง “เก็บความเจ้าเล่ห์ของนายซะ อย่าทำอะไรสุ่มสี่สุ่มห้า”
เด็กแดงเบะปาก พูดด้วยความเศร้า “ข้าแค่มองก็ไม่ได้รึ?”
ฟางเจิ้งถามด้วยความอยากรู้นิดๆ “นายดื่มเหล้าเป็นรึเปล่า?”
“อะไรเรียกว่าเป็น? นึกถึงตอนนั้น ข้าเป็นมหาราชาเซิ่งอิง มีรึที่ไม่เคยดื่มสุราชั้นดี? ต่อให้เป็นสุราชั้นเลิศกลั่นจากหยกก็เคยดื่มมาแล้ว” เด็กแดงพูดด้วยความภูมิใจ
ฟางเจิ้งพยักหน้า “ไม่เลว ในเมื่อเคยดื่มแล้ว จะงดเหล้าก็ไม่ถือว่าเสียหายอะไร”
เด็กแดงได้ยินแบบนั้นก็เอ่ยด้วยความเศร้า “ดื่มไม่ได้จริงๆ รึ? อาจารย์ ท่านไม่เคยดื่มสุรานี่ นั่นน่ะของดี…”
เด็กแดงยังพูดไม่จบ ฟางเจิ้งพลันลุกขึ้นยืน “อาตมาจะไปปลดทุกข์ ศิษย์ คอยอยู่ที่นี่ทำตัวดีๆ ล่ะ”
……………………..
