ยรอยยิ้มเห็นชัดว่ามีความใกล้ชิดสนิทสนมอย่างยิ่ง
เจียงซิ่งไม่ได้ถูกเจียงฉางเชิงหมายตาแต่ก็มิใช่ว่าไม่ได้ทำสิ่งใดเลยแต่ได้ดึงตัวฮวงชวนหลิงเซียวให้ขึ้นมาที่อารามมังกรผงาดบ่อยๆ เพื่อคอยเข้ามาคลุกคลีกับเหล่าศิษย์แม้ว่าเขาจะเจ้าชู้แต่ก็มีวาสนาเรื่องคนอย่างมาก อย่างน้อยภายในเมืองหลวงก็มีน้อยนักที่ชิงชังเขา
เวลาเจ้าหมอนี้หาความสำราญจะไปหาเฉพาะนางคณิกา ไม่เคยไปแตะต้องสตรีชาวบ้านหรือตระกูลขุนนางบู๊บุ๋นต่างๆ เวลานี้มีเพียงพระชายาเอกผู้เดียวและยังเป็นผู้ที่โอรสสวรรค์จัดหาให้ด้วย
แม้จะบอกว่าเขารักสนุกเพียงเพราะเรื่องที่ชอบเที่ยวหอนางโลมซึ่งทำให้พระราชวงศ์เสียหน้า
“ดูทีว่าหลี่หยาถูกนายท่านสยบแล้วหรือเจ้าคะ” ไป๋ฉีกล่าวทอดถอนใจคนอื่นๆ ก็คิดดังนี้เช่นกัน ต้าจิ่งจะมีหน้าตามาจากที่ใดมิใช่แค่หลี่หยาอยากประจบมรรคาจารย์?
เยี่ยสวินตี่เอ่ยด้วยรอยยิ้มว่า “เจ้าหมอนั่นก็น่าจะรับอนุได้แล้วทุกคราวข้าไปเดินเที่ยวในเมืองจะเห็นเขาอยู่ในหอเสมอ” เขาเองก็ชอบไปในทำนองนั้นเช่นกันเพราะเขาเป็นผู้ฝึกยุทธ์ที่เลือดลมพลุ่งพล่านจึงต้องไประบายอารมณ์อยู่บ่อยครั้ง
เจียงฉางเชิงก็ไม่ได้ไปจำกัดสิ่งที่เขาทัน แม้แต่จืออู๋จวินและไป๋ฉีก็ยังไปเที่ยวเล่นในเมืองนานๆ ครั้งเพื่อไปดูสิ่งต่างๆ ไปโรงเตี๊ยมฟังเหล่าปัญญาชนเล่าเรื่องต่างๆ ในใต้หล้าโดยเฉพาะหวงเทียนกับเฮยเทียนที่พอตกกลางคืนก็จะคอยแอบไปเที่ยวในเมืองจนกระทั่งครั้งหนึ่งเคยทำให้เกิดเร
