เกินแต่คำพูดในตอนท้ายกลับลึกลงไปในใจเขา
“ซึ่งก็หมายความว่าเจ้าไม่ได้คัดค้าน”
“ล้วนแล้วแต่เสด็จพ่อตัดสินพระทัย เพียงตรัสมาคำเดียว ลูกจะหย่าขาดกับชายาเอกในยามนี้ก็ยังได้!”
“เลอะเลือน เจ้าน่ะเจ้าไม่เคยเอาจริงเอาจังแต่อย่างใด ไสหัวไปเถอะเราเห็นเจ้าก็รำคาญใจ ระวังไว้ว่าสักวันหนึ่งเราจะถอดตำแหน่งองค์รัชทายาทของเจ้าเสีย”
“หึๆ เดิมทีตำแหน่งองค์รัชทายาทก็เป็นเสด็จพ่อทรงกำหนดอยู่แล้ว ลูกๆ ทำตามพระประสงค์ของเสด็จพ่อเสมอ พะยะค่ะ!”
พูดจบเจียงซิ่งก็รีบร้อนออกไป
เจียงเชอโมโหจนยิ้มออกมาเขาทั้งรักทั้งชังโอรสองค์นี้จริงๆ
เจียงเชอสงบจิตใจลงก่อนหยิบฎีกาขึ้นมาอีกครั้งแล้วถามว่า “องค์รัชทายาทกำลังยุ่งกับเรื่องใดอยู่หรือ”
สะบั้นเศียรกล่าวด้วยน้ำเสียงเฉยชาวา “หอวสันตฤดูจันทรา มีดาวเด่นมาใหม่ผู้หนึ่งมาจากโพ้นทะเล องค์รัชทายาททรงกำลังติดพันอยู่ทุกวันทุกคืนพะยะค่ะ”
เจียงเชอได้ฟังแล้วใบหน้าพลันบิดเบี้ยวขึ้นมาและไม่เอ่ยสิ่งใดอีก
ข่าวเรื่ององค์รัชทายาทต้าจิ่งกำลังจะอภิเษกกับองค์หญิงเพิ่งเทียนแพร่สะพัดออกไปภายในเวลาสั้นๆ แค่หนึ่งเดือนก็แพร่ไปทั่วทุกรัฐของต้าจิ่งแล้วทำให้ชาวบ้านทั่วใต้หล้าพากันยินดี
การอภิเษกกับองค์หญิงเป็นเรื่องดีเป็นการเพิ่มพูนกำลังแคว้นแก่ต้าจิ่ง หากได้อภิเษกกับองค์หญิงย่อมจะมีท่าทีนอบน้อมกับเราด้วย
ฮวงชวนหาเวลาว่างมาหาเจียงฉางเชิงเมื่อเอ่ยถึงเรื่องนี้และเอ่ยถึงเจียงซิ่งใบหน้าของเขาก็เปี่ยมด้ว
