ยังสวมตู้โตว…แปลกมาก” ต้าเฉิงจื่อกล่าว
“พี่ต้าเฉิง นั่นคงไม่ใช่ผีหรอกนะ? ปู่บอกไม่ใช่เหรอว่าพวกผีดิบไม่สวมชุดโบราณ?”
“เจ้าโง่ ปู่บอกว่าผีดิบกลัวแสงแดด พวกเขาไม่กลัว นั่นไม่ใช่ผีดิบ น่าจะเป็น…น่าจะเป็น…คนหลงทางมั้ง?” ต้าเฉิงจื่อก็เพิ่งเคยเจอกลุ่มคนแบบนี้เป็นครั้งแรก
ระหว่างที่สองคนคุยกัน หลวงจีนมาอยู่ตรงหน้าแล้ว
ฟางเจิ้งมองเด็กสองคนที่เหมือนขุดออกมาจากดินเหนียว ก่อนมองเด็กแดงอวบอ้วนผิวขาวข้างๆ เอ่ยเสียงต่ำว่า “ดู นี่ต่างหากคือเด็กที่มีพลังในการเอาชีวิตรอด ส่วนนายเป็นนายน้อยมีฐานะสูงส่งมีชีวิตสุขสบาย กลับไปต้องทำงานมากขึ้น”
…………………..
