นอนได้หรือไม่?” พูดจบเจ้านี่กะพริบตาปริบๆ มองยังไงก็ไม่เหมือนปวดหัว
ฟางเจิ้งย่อมรู้ความคิดของเจ้าเด็กนี่ นี่มันจะอาศัยโอกาสนี้ขู่เขา แต่ฟางเจิ้งก็จนปัญญา จึงได้แต่พยักหน้า “ไปเถอะ พักผ่อนเยอะๆ”
“อาจารย์ อุโบสถนอนไม่สบาย” เด็กแดงหัวเราะเบาๆ
“ถ้าอย่างนั้นก็ไปนอนเตียงอาจารย์เถอะ” ฟางเจิ้งตอบ
เด็กแดงพลันยิ้มร่าเริง วิ่งเข้าไปในกุฏิฟางเจิ้ง ขึ้นเตียงเตา นอนหลับ! นอนบนเตียงเตาแล้วปลื้มอกปลื้มใจอย่างยิ่ง มาตั้งนาน นี่เป็นครั้งแรกที่ได้นอนในกุฏิ ถึงตัวเขาจะเป็นราชาปีศาจ ความร้อนหนาวในโลกมนุษย์ไม่มีปัญหากับเขาเลยก็เถอะ แต่คนน่ะ…มักคิดจะได้สิ่งที่ดีกว่า ถึงสิ่งที่ดีกว่านี้อาจจะไม่ได้ดีเท่าไร แต่ขอแค่ได้มายากก็ดีหมด!
“อาจารย์ ศิษย์น้องสี่อาศัยโอกาสนี้ต่อรอง” ลิงพูดอย่างไม่พอใจนิดๆ
ฟางเจิ้งยิ้มเจื่อนๆ “ใช่ ใครใช้ให้เจ้านี่มีความสามารถกัน เอาล่ะ ไปทำงานเถอะ อาจารย์จะคิดหาวิธีหน่อย…”
พูดจบ ฟางเจิ้งกลับไปในอุโบสถ จุดธูปสามดอกให้พระโพธิสัตว์กวนอิม จากนั้นสวดภาวนาเงียบๆ “ขอให้ฝนตกต้องตามฤดูกาล”
แต่ฟางเจิ้งก็รู้ว่าพระพุทธรูปสององค์ตรงหน้าอาจจะช่วยเรื่องนี้ไม่ได้ ที่ขอพรก็แค่ปลอบตัวเองเท่านั้น ขอพรพระโพธิสัตว์เสร็จก็ไปนั่งใต้ต้นโพธิ์ ถามขึ้น “ระบบ พุทธศาสนาเราไม่มีวิชาเรียกลมเรียกฝนเหรอ?”
“ก่อนหน้านี้นายยังพูดถึงวิธีต่างกันแต่ได้ผลลัพธ์เหมือนกันอยู่เลย ตอนนี้ลืมแล้ว? การเรียกลมเรียกฝนไม่ใช่อภินิหารเฉ
