หลิวฟางฟาง…
วันที่สอง ฟางเจิ้งตื่นนอน เรื่องแรกก็คือ
“ระบบ คัมภีร์ฉันล่ะ? รีบส่งมา ฉันยังไม่เคยสัมผัสคัมภีร์ฉบับสมบูรณ์เลย!” ฟางเจิ้งรีบพูด
ต่อมา คัมภีร์สีเหลืองหนาเล่มหนึ่งตกลงในมือฟางเจิ้ง เขาใช้มือชั่งน้ำหนักดูแล้วหนักมาก! ด้านบนใช้อักษรพุทธองค์มังกรเขียนอักษรใหญ่แบบฉวัดเฉวียนหลายตัว วัชรสูตร!
เพียงแค่สามอักษร แต่กลับแผ่ท่วงทำทองพุทธจางๆ มองปราดเดียวจิตใจจะสงบลงมาก เปิดอ่านช้าๆ กลิ่นหอมหนังสือจางๆ ลอยโชยออกมา ฟางเจิ้งสูดดมอย่างละโมบ เมื่อนานมาแล้ว เขาอยากจะมีคัมภีร์ของตัวเองมาตลอด ในที่สุดตอนนี้ก็สมหวัง ในใจจึงเหลือเพียงคำว่า…ฟิน!
“ข้าพเจ้าได้สดับมาแล้วอย่างนี้ สมัยหนึ่งพระผู้มีพระภาคประทับอยู่ ณ เชตวนารามวิหารของท่านอณาถบิณฑิกเศรษฐีแขวงเมืองสาวัตถี พร้อมด้วยภิกษุสงฆ์หมู่ใหญ่ 1,250 รูป ก็โดยสมัยนั้นแลเป็นกาลแห่งภัตต์ พระผู้มีพระภาคทรงครองจีวรทรงบาตร เสด็จจาริกไปบิณฑบาตในนครสาวัตถีโดยลำดับ ครั้นแล้วเสด็จกลับมายังเชตวนารามทรงกระทำภัตกิจเสร็จ เก็บบาตรขึ้น ชำระพระบาท ประทับนั่งสมาธิบัลลังก์…”
ฟางเจิ้งอ่านเงียบๆ อ่านทั้งเล่มจบหนึ่งรอบโดยไม่รู้ตัว จนเขาเงยหน้าขึ้นก็ได้ยินเสียงร้องจ๊อกๆ ไม่ขาดสาย ถึงวางพุทธคัมภีร์ลงอย่างอาลัย ก่อนบิดเอวขี้เกียจ ออกไปกินข้าว
นักบวชพ่อครัวคนแรกอย่างเด็กแดงทำมื้อเช้าแล้ว ลิงและกระรอกร่วมมือกันทำความสะอาดอุโบสถแล้ว ตอนนี้ลิงกำลังกวาดลานวัด
กินมื้อเช้าเสร็จ
