จอกับหลวงจีนขาวสะอาดพาเด็กก้นน้อยเดินเข้ามา อวี๋เฟยมองฟางเจิ้งแวบหนึ่ง มองดวงตาสองข้างดั่งน้ำบริสุทธิ์ของฟางเจิ้งคู่นั้น เธอก้มหน้าโดยไม่รู้ตัว หน้าแดงด้วยความเขินอาย ไม่ใช่เขินเพราะความหล่อ แต่อายจริงๆ…เธอรู้สึกว่าฟางเจิ้งหล่อมาก แต่แววตาอีกฝ่ายกลับบอกเธอว่านั่นคือผู้สะอาดบริสุทธิ์ เลยหน้าแดงด้วยความละอายใจในตัวเอง
เห็นพยาบาลตรงหน้าพลันหน้าแดงขึ้นมา แถมก้มหน้ารีบเดินออกไป ฟางเจิ้งทำหน้าเป็นกังวล นี่มันเรื่องอะไรกัน?
“หลวงพี่ มาอีกแล้วเหรอ?” หวงเจิ้นหวาไม่ตะคอกฟางเจิ้งว่าหลวงจีนอีก ถึงหลวงจีนจะเป็นคำเรียกด้วยความเคารพ แต่ที่คนส่วนใหญ่รู้กันคือหลวงจีนเป็นคำเรียกตามอำเภอใจ เมื่อเจอกับฟางเจิ้ง หลวงเจิ้นหวามีความรู้สึกพูดไม่ออกจริงๆ อยากจะไล่? อีกฝ่ายก็ช่วยพวกเขาไว้จริงๆ ครั้งแรกคือกดกล่องใบนั้นไว้ที่หน้าอกพ่อตน ครั้งที่สองส่งกล่องเข้าไปในห้องผ่าตัด อีกทั้งเขายังเจาะจงถามพยาบาล พยาบาลบอกว่ากล่องนี่มีผลช่วยอย่างมาก ที่สำคัญที่สุดคือฟางเจิ้งพูดไม่กี่ครั้งล้วนถูกหมด ทำให้เขาต้องให้ความสำคัญกับหลวงจีนรูปนี้ แต่จากก้นบึ้งหัวใจแล้ว เขาไม่ถูกชะตากับนักบวชหรือนักพรตเต๋าอะไรพวกนี้ มักจะรู้สึกว่าคนเหล่านี้ไม่ทำงาน แต่วันๆ เอาแต่หลอกกินรอวันตาย ไม่ใช่คนดีอะไร ดังนั้นเลยรำคาญนิดๆ…
ฟางเจิ้งยิ้มเล็กน้อย “อมิตาพุทธ ประสก เล่าให้อาตมาฟังหน่อยได้ไหมว่าทำไมพ่อประสกถึงสนใจกล่องใบนั้นขนาดนั้น?”
หวงเจิ้นหว
