ปหาหมอทันที สี่คนแบ่งออกเป็นสองคนตามชายชราไปห้องผู้ป่วย อีกสองคนไปขอบคุณหมอ…
เด็กแดงเห็นแบบนั้นก็เบะปาก “ช่วยคนเก็บเงิน มีอะไรต้องขอบคุณกัน ถ้าช่วยคนไม่เก็บเงิน นั่นถึงควรขอบคุณ…”
ฟางเจิ้งชำเลืองตามองเด็กแดงทีหนึ่ง “คุณค่าชีวิตนายเท่าไร?”
เด็กแดงชะงักงัน ก่อนเกาหัวตอบ “ไม่มีมูลค่าอยู่แล้ว! ฟ้าดินกว้างใหญ่ อะไรจะใหญ่กว่าชีวิตข้าได้”
“จ่ายเงินนิดหน่อยเพื่อช่วยชีวิตนาย ใครได้กำไร?” ฟางเจิ้งถามต่อ
เด็กแดงพูดไม่ออก…
“ถึงที่นายพูดจะมีเหตุผล แต่การจ่ายเงินก็ไม่แน่ว่าจะได้ชีวิตกลับมาแน่ๆ แต่ได้ชีวิตกลับมาแล้วก็ต้องขอบคุณเขาแหละนะ นั่นคือผลจากความพยายามของคนอื่น” ฟางเจิ้งพูดพลางตามฝีเท้าชายชราไปยังห้องผู้ป่วย
เด็กแดงเกาหัวแล้วรีบตามไป ภายในใจนึกถึงคำพูดของฟางเจิ้ง ดูเหมือนจะมีเหตุผลแบบนั้นจริงๆ…
เข้าไปในห้องผู้ป่วย ฟางเจิ้งเห็นหวงเจิ้นหวากับหลิวน่ากำลังดูแลชายชรา หลิวน่าห่มผ้าห่มให้ชายชรา หวงเจิ้นหวากำลังฟังพยาบาลพูดบางอย่าง เขาพยักหน้ารัวๆ สีหน้าดูดีใจมาก เห็นได้ว่าชายชราปลอดภัยดีแล้ว เขาจึงดีใจมาก
“จำไว้นะคะ ตอนนี้ห้ามรบกวนผู้ป่วยมากเกินไป ถ้าไม่มีเรื่องอะไรอย่าล้อมตัวเขาจะดีที่สุด พยายามให้เขาสงบลง เข้าใจไหมคะ?” อวี๋เฟยกำชับอีกครั้ง
หวงเจิ้นหวาพยักหน้ารัวๆ อวี๋เฟยถึงเตรียมออกไปอย่างพอใจ วันนี้ถือว่าเธอสร้างคุณูปการแล้ว กลับไปไม่แน่ว่าอาจได้รับการชมเชยจึงสุขสบายใจเป็นพิเศษ แต่หันกลับไปก็เ
