“เพราะเขาเป็นคนที่น่าช่วย” ฟางเจิ้งตอบ
“ชิ โลกนี้นอกจากตัวเองแล้วใครจะมีค่าพอให้เคารพ?” เด็กแดงตอบโดยไม่คิดอย่างนั้น ก่อนถามต่อ “อาจารย์ ท่านรู้หรือว่าโรงพยาบาลนั่นอยู่ที่ใด?”
ดวงตาสองข้างของฟางเจิ้งสับสน ใช่ โรงพยาบาลนั่นอยู่ไหน? นี่คือปัญหาจริงๆ!
“อาจารย์ ดูท่าพวกเราต้องนั่งลงแล้วค่อยๆ คิดก่อน ข้าได้กลิ่นหอมมากลอยโชยมาจากในร้านพวกนั้น พวกเราไปนั่งกันก่อนดีหรือไม่?” เด็กแดงมองป้ายใหญ่ที่แขวนตรงข้ามถนน หม้อเหล็กชิดกับห่านตัวใหญ่บนป้ายทำให้น้ำลายเริ่มสอแล้ว
ฟางเจิ้งชำเลืองตามองเจ้าคนไร้อนาคตแวบหนึ่ง ส่ายหน้าแล้วเดินไปข้างนอก
ฟางเจิ้งกล่าว “เข้าร้านนั่นต้องจ่ายเงิน อาจารย์นายยากจนถึงขั้นไม่มีแม้แต่เหมาเดียว จะเอาอะไรมาให้นายกิน?” ฟางเจิ้งพูดความจริง ถ้าบอกว่ามีเงินก็ไม่น้อยเหมือนกัน แต่เป็นเงินจุดธูปทั้งหมด ดูแต่ใช้จ่ายไม่ได้ จึงยังเป็นคนยากจน
“เงิน…ธนาคารทองรึ?” เด็กแดงว่าต่อทันที
ฟางเจิ้งอึ้งไป “นายมีเงินเหรอ?”
เด็กแดงยกมือเล็กขึ้นมา “ท่านดูกำไลทองที่มือข้า เอาไปขายน่าจะได้เงินมาไม่น้อยนี่?”
ฟางเจิ้งมองบน ไอ้เด็กเวรนี่คิดจะใช้ลูกเล่นอีกแล้ว นั่นกำไลทอง? เป็นมนต์มงคลทองคำอยู่ในชุดเดียวกับมนต์มงคลรัดแน่นบนหัวซึงหงอคง พระโพธิสัตว์กวนอิมมีมนต์มงคลสามชุดคือแน่น ทองคำและผนึก แบ่งให้ซึงหงอคง เด็กแดงรวมถึงปีศาจหมีดำ นี่ก็เป็นรากฐานที่ฟางเจิ้งใช้ควบคุมเด็กแดง ถ้าปลดออก ด้วยนิสัยเด็กแดงแล้ว
