ใจกับพลังในการสร้างของคนธรรมดามากกว่า เปรียบได้กับผู้คนใช้แก้วดื่มน้ำ รู้สึกว่าธรรมดามาก แต่ถ้ามีสัตว์ใช้แก้วนั่นดื่มน้ำ นั่นปกติหรือ?
ฟางเจิ้งได้ยินเด็กแดงร้องอุทานแล้วคิ้วขมวดขึ้นเล็กน้อย ถึงเด็กแดงจะมีศักยภาพไม่น้อย ทว่าก็ยังเป็นคนจากข้างนอก ขาดความรู้ต่อโลกนี้ ตอนแรกยังมองไม่ออกอะไร แต่เมื่อนานเข้าจะต้องเกิดปัญหาแน่ ดูแล้วคงจำเป็นต้องให้บทเรียนกับเขามากขึ้น…
ชั่วขณะที่ฟางเจิ้งเตรียมจะพูดบางอย่างนั้น เสียงไซเรนรถพยาบาลดังขึ้น
ฟางเจิ้งหันไปมอง เห็นแสงไฟสีฟ้าเหนือรถพยาบาลสาดเข้ามา ฟางเจิ้งมองแสงไฟนั้นพลันรู้สึกคุ้นตาเล็กน้อย จนรถพยาบาลไปไกลแล้วถึงตบเข้าที่หน้าผาก ‘เหมือนกับแสงไฟในภาพเลือนรางนั่นเลย!’
คิดได้ดังนั้นฟางเจิ้งก็วิ่งตามไป
เด็กแดงไม่กล้าห่างฟางเจิ้งไปไกลนักเลยรีบตามมาข้างหลัง ฟางเจิ้งไม่ใช้อภินิหารแล้วจะตามรถพยาบาลที่วิ่งเร็วเต็มกำลังได้อย่างไร?
ดีที่รถพยาบาลคนนั้นเลี้ยว ความเร็วจึงช้าลง ฟางเจิ้งวิ่งไปอย่างว่องไวถึงตามทัน
รถพยาบาลจอดอยู่หน้าประตูตึกใหญ่ชั้นสูงแห่งหนึ่ง ตรงปากประตูมีคนรออยู่แล้ว ด้านบนเปลหามที่ทำมาจากผ้ามีผู้สูงวัยนอนอยู่คนหนึ่ง ผู้สูงวัยคนนี้กอดกล่องใบหนึ่งเอาไว้แน่น
เจ้าหน้าที่พยาบาลส่งผู้สูงวัยขึ้นรถอย่างรวดเร็ว ผู้สูงวัยพยายามจะพูดบางอย่างตลอด ผู้ชายวัยกลางคนหนึ่งพยักหน้าถี่ๆ อยู่ข้างกาย น้ำตาหยดลงดังแปะๆ “ครับๆ พ่อวางใจนะ ผมต้องช่วยพ่อหาให้เจอให้ได้
