ยังไม่กลัวอีก?’ เด็กแดงเลิกคิ้วขึ้น พลันปล่อยมือ ฟางเจิ้งกลับบินสูงกว่าเดิมเพราะแรงเฉื่อย…
แต่สิ่งที่เด็กแดงเสียสติคือฟางเจิ้งยังคงไม่กลัว ในทางตรงข้ามกลับกระโดดโลดเต้นด้วยความดีใจเวียนว่ายกลางอากาศ ทั้งยังหัวเราะเสียงดัง “ฮ่าๆ…นี่ถือว่าอาตมาบินเองรึเปล่า? ดวงจันทร์ใหญ่มาก ฟ้ากระจ่างดาวสวยมาก ฟิน!”
เด็กแดงกัดฟันกรอด อยากจะให้ไอ้สารเลวหัวโล้นตกลงไปตายซะ ทว่าเขารู้จักจีวรขาวจันทร์ที่ฟางเจิ้งสวม มีสมบัติล้ำค่าปกป้องอยู่ ตกไปไม่นานแน่ ถึงตอนนั้นคนที่ซวยคือเขา!
‘อีแค่จีวรตัวเดียวคิดจะหยุดราชาปีศาจ? น่าหัวร่อจริงๆ!’ นัยน์ตาเด็กแดงมีประกายเหี้ยมโหดวูบผ่าน เขาอ้าปากเล็ก อัคคีฌาน!
ฟู่ว!
เปลวเพลิงทะลักออกมาไม่มีสิ้นสุด พริบตาเดียวเผาเมฆเรืองรองเป็นสีแดง! วินาทีนั้นฟางเจิ้งถูกอัคคีฌานกลืนกินไป เป็นตายอย่างไรไม่รู้!
‘ไอ้สารเลวหัวโล้น มาดูกันว่าครั้งนี้เจ้าจะตายหรือไม่!’ เด็กแดงหัวเราะเสียงดัง ก่อนพ่นอัคคีฌานรุนแรงกว่าเดิม เปลวเพลิงหมุนเป็นน้ำวนยักษ์กลางอากาศ อุณหภูมิในน้ำวนทะยานขึ้นสูง! ส่วนอุณหภูมิเท่าไรนั้น? เด็กแดงไม่สนใจเลย แต่ในภาพจำเขา คนที่ต้านไฟได้ในโลกนี้ก็มีแค่ลิงนั่น เขาไม่เคยเผาพระโพธิสัตว์กวนอิมจึงบอกไม่ได้ แต่ตีให้ตายเขาก็ไม่เชื่อว่าอัคคีฌานของตนจะเผาหลวงจีนธรรมดาไม่ตายไม่ได้!
ทว่าตอนนี้เองมีเสียงสวดดังแว่วมาจากในเปลวไฟ “อมิตาพุทธ จิ้งซิน เปลวเพลิงนายสวยมาก แต่คิดจะฆ่าอาจารย์แบบน
