ี้ ดูถูกอาจารย์เกินไปหน่อยรึเปล่า? ยังมีลูกเล่นอะไรอีก?”
“ยังไม่ตาย? กินทวนของข้าซะ!” เด็กแดงคำรามเสียงดัง ทวนเล่มหนึ่งแทงเข้าไปกลางเปลวเพลิง ดิ่งไปยังศีรษะฟางเจิ้ง!
“ดูเถอะว่าหัวเจ้ากับทวนข้าใครจะแข็งกว่ากัน!” เด็กแดงตะโกนเสียงดัง ปลายทวนแทงไปที่หัวฟางเจิ้ง แต่เกิดเสียงดังแก๊ง สะเก็ดไฟแตกกระจายออก ฟางเจิ้งไม่เป็นอะไรเลย!
“เป็นไปได้อย่างไร?” เด็กแดงมองฟางเจิ้งอย่างเหลือเชื่อ จากการสังเกตมานานขนาดนี้ โดยพื้นฐานเขามั่นใจแล้วว่าฟางเจิ้งเป็นคนธรรมดา! เขาผู้เป็นมหาราชาปีศาจยิ่งใหญ่ฆ่าคนธรรมดาไม่ได้? นี่จะเป็นไปได้อย่างไร?
“ศิษย์ ดูท่านายคงใช้กระบวนท่าหมดแล้วนะ อาจารย์จะมอบมื้อใหญ่ให้สักชุดเป็นไง?” ฟางเจิ้งพูดยิ้มๆ ถึงเขาจะบินไม่ได้ ไม่เคยฝึกฝน แต่มีการปกป้องจากระบบ การโจมตีทุกอย่างจากเด็กแดงจะไร้ผล เขาจะกลัวอะไรล่ะ! นี่ก็คือต้นทุนที่เขากล้าให้เด็กแดงพาบิน เพียงแค่เคลื่อนความคิด เด็กแดงรู้สึกว่ากำไลทองตรงคอ ข้อมือและข้อเท้าพลันเปล่งแสงแห่งพุทธ ร่างกายนั่งขัดสมาธิลงกลางอากาศโดยไม่อาจควบคุม ประนมสองมือก่อนจะมีสายฟ้าแล่นผ่านในร่างกายทีละสาย เจ็บปวดร้องโอดครวญเสียงดังด้วยความจนปัญญา ได้แต่พูดเสียงดัง “อาจารย์ ข้าผิดไปแล้ว! ศิษย์สำนึกผิดแล้ว จากนี้จะไม่กล้าอีก! ได้โปรดปล่อยข้าไปเถอะ!”
แต่อีกด้าน เมื่อไม่มีเปลวไฟพ่นมาค้ำยันแล้ว ฟางเจิ้งจึงหัวดิ่งลงพื้น แต่เขาไม่ตระหนก ถึงตกลงไปจะเจ็บมากก็เถอะ
