ก็ไม่เล็ก มีแรงแค่นี้หรือ ขยะจริงๆ!”
โจวอู่โกรธจัด ถ้าไม่ใช่เพราะมาขอร้องฟางเจิ้ง ด้วยอารมณ์ของเขาแล้วจะต้องวางถังน้ำเข้าไปต่อยกับเด็กนี่สักยกแน่ แต่ตอนนี้หรือ ได้แต่ทำเป็นไม่ได้ยิน มุมานะพุ่งไปในวัดเอกดรรชนี เข้าไปหลังลานก็เห็นฟางเจิ้งนั่งเล่นมือถือ โจวอู่กลุ้มใจ ตนทำงาน ส่วนเจ้านี่เล่นมือถือ ช่าง…
ตอนนี้โจวอู่เริ่มสงสัยแล้วว่าหลวงจีนนี่จะมีความสามารถลบไฝดำให้เขาได้จริงๆ หรือ ถึงอย่างไรหลวงจีนที่เล่นมือถือมองยังไงก็ไม่เหมือนคนสูงส่งหรือผู้วิเศษที่มีความสามารถ…
ทันใดนั้นเองฟางเจิ้งเงยหน้าขึ้น “ทางนั้นคือห้องครัว โอ่งที่ใหญ่ที่สุดคือถังน้ำ”
โจวอู่กัดฟันมองฟางเจิ้ง ตัดสินใจอยู่ภายในว่า ‘หึๆ เติมน้ำเต็มถังแล้ว ถ้าแกรักษาฉันไม่ได้ ฉันไม่ยอมแน่!’
โจวอู่เข้าครัวไป กวาดสายตามองในครัวแวบหนึ่งพลันชะงักงัน พูดงึมงำ “โอ่งใหญ่ที่สุด คงไม่ใช่อันนี้หรอกมั้ง?”
ทันใดนั้นเองลิงสวมจีวรตัวหนึ่งเดินเข้ามา ชี้ถังน้ำของเขาแล้วชี้โอ่งพุทธ ความหมายชัดเจนมาก ไม่ผิด อันนี้แหละ!
วินาทีนั้นโจวอู่เกิดอาการชั่ววูบจะหมดสติไป โอ่งน้ำใหญ่ขนาดนี้ เขาต้องตักน้ำกี่รอบ?
ในใจเต็มไปด้วยความไม่พอใจ แต่สุดท้ายโจวอู่ก็ยังเทน้ำลงไป จนเมื่อเทเสร็จพลันรู้สึกคันๆ บนหน้า ลองใช้มือลูบก็อึ้งไป ผิวหน้าเกลี้ยงเกลา!
โจวอู่รีบส่องเงาจากน้ำในโอ่งพุทธ เห็นเพียงสัตว์ประหลาดขนดำในโอ่งพุทธที่กำลังจับขนดำบนหน้าตัวเองไม่หยุด เขาเห็นจุดที่เพ
