“เฮ้ย ต้องสว่างแบบนี้แหละ! เมื่อก่อนถูกไฟส่องไกลๆ บ่อยๆ ตอนนี้ฉันจะส่องกลับเรียงตัวบ้าง!” หลิวเสี่ยวโจวพูดอย่างลำพองใจ
“จะเกิดปัญหาได้ง่ายๆ เอานะ ถ้าทำให้เกิดอุบัติเหตุล่ะจะทำยังไง” เพื่อนกล่าว
“มันเรื่องของเขา ไม่ใช่เรื่องของฉัน จะโทษใครได้?” หลิวเสี่ยวโจวเบะปาก พูดโดยไม่คิดอย่างนั้น
เพื่อนคิดๆ แล้วก็ใช่ แต่ก็ยังเตือน “ถ้าเกิดปัญหาจริงๆ ก็รีบไป อย่าหยุด อย่าลงไปดู”
หลิวเสี่ยวโจวหัวเราะ “แน่นอน วางใจเถอะ!”
ขณะกำลังคุยกันมีรถคันหนึ่งสวนมา หลิวเสี่ยวโจวเป่าปากพูด “เฮ้ย ไฟพวกพี่เขาสว่างมาก ใครจะกลัวใครวะ! ใช้ไฟสูงที่เปลี่ยนมาสั่งสอนการเป็นคนหน่อย!”
แต่พอเปิดไฟสูงส่องสว่าง!
“เวร ตัวอะไรวะนั่น!” หลิวเสี่ยวโจวเห็นเพียงสัตว์ประหลาดขนดำทั้งหน้านั่งอยู่บนที่นั่งคนขับตรงข้ามเหมือนกับวิญญาณหมีดำ! วินาทีนั้น หลิวเสี่ยวโจวตกใจจนรูขุมขนแตกออกทั้งตัว ผิวหนังเป็นตุ่มๆ แทบจะหลุดร่วงลงพื้น ตัวสั่นเทิ้มไปทั่วร่าง ออกแรงเหยียบคันเร่งโดยไม่สนอะไรแล้ว! แทบจะชิดกับตูดรถที่อยู่ข้างหน้า แต่สุดท้ายด้วยความที่รีบเปลี่ยนทิศทางเลยพุ่งไปโดยคุมรถไม่อยู่ ชนเข้ากับกำแพง กำแพงพังเป็นรูใหญ่ รถค้างอยู่ในนั้นออกมาไม่ได้
ดีที่หลิวเสี่ยวโจวกับเพื่อนคาดเข็มขัดนิรภัย ถุงลมนิรภัยดีดออกมาเลยรักษาชีวิตไว้ได้…
ปีนออกมาจากรถแล้ว หลิวเสี่ยวโจวกับเพื่อนมองตากัน อยากจะร้องไห้โดยไม่มีน้ำตา!
เพื่อนว่า “เปิดไฟสูงยังสู้ไม่ได้อีกเหรอ?
