งตื่นเต้น “พ่อครับๆ! แม่เก่งมากเลย หลายวันมานี้แม่ยุ่งมาก จะอ่านหนังสือทุกวัน อ่านเยอะมาก! แล้วก็ๆ แม่จะออกไปซื้อรองเท้าทุกวัน เป่าเป่า…เป่าเป่า…ได้กินลูกอมแล้ว เยอะมากด้วย!”
ฟางเจิ้งได้ยินดังนั้นก็ยิ้ม ถึงไม่รู้ว่าหลี่เสวี่ยอิงใช้วิธีอะไร แต่เธอเหมือนจะร่วมมือบางอย่างกับจิ่งเหยียน จิ่งเหยียนสอนฉินเสี่ยว ฉินเสี่ยวเรียนด้วยตัวเอง ขณะเดียวกับที่เก่งขายของออนไลน์ขึ้นเรื่อยๆ หลี่เสวี่ยอิงแนะนำคนมา เริ่มมีการซื้อรองเท้า ก่อนมากขึ้นในทุกๆ วัน ทำให้ฉินเสี่ยวรู้สึกว่านี่คือผลจากที่เธอพยายาม จึงจะตั้งใจศึกษามากกว่เดิม ทั้งยังภูมิใจ
“สีกาทำอะไรกันแน่?” ฟางเจิ้งอดใจถามหลี่เสวี่ยอิงไม่ได้
“ไม่ได้ทำอะไรเลย? แค่เล่าเรื่อง ฉันเล่าเรื่องของฉินเสี่ยวให้พวกเพื่อนๆ ฟัง ต่อมาทุกคนตัดสินใจกันว่าจะไปซื้อรองเท้าคนละคู่ แต่ก็นัดกันไว้ว่าต้องปลอมตัวเป็นลูกค้าธรรมดา! ใครเผยความลับล่ะก็ หึๆ…” หลี่เสวี่ยอิงส่งสติกเกอร์รอยยิ้มชั่วร้ายมา
หลี่เสวี่ยอิงเอ่ยต่อ “ตอนแรกก็แค่วงเล็กๆ แต่ไม่นึกเลยว่าทุกคนจะมีไมตรีกันมากขนาดนี้ ท่านรู้ไหมว่าทุกคนแข่งขันอะไรกันแบบลับๆ? แข่งกันว่าใครซื้อรองเท้าของฉินเสี่ยวได้มากกว่าและต้องไม่ถูกจับได้! พระเจ้า ตอนนี้ทุกคนบ้าไปแล้ว…ฉันแชร์ภาพพวกเขาให้ท่านดู ไอ้บ้าพวกนี้บ้ากันจริงๆ!”
จากนั้นฟางเจิ้งเห็นหน้าตาคุ้นๆ และไม่คุ้น ตรงหน้าวางรองเท้าหลายต่อหลายคู่ บางคนสวมแล้ว ถ่ายรูป ถ่ายมุมสวยๆ
