ั้น พี่ตั้งราคาต่ำแบบนี้ ทุกคนมาต่อราคาจะทำยังไง? ทุกคนชินกับการต่อราคา บางทีอาจไม่สนใจเงินเล็กน้อยนั่น แต่ชอบความรู้สึกที่ได้ของถูกกว่า…” จิ่งเหยียนเรียนรู้มาสักระยะเพื่อการนี้โดยเฉพาะ
แต่ไม่นานจิ่งเหยียนก็พบว่าความกระหายในการเรียนรู้ของฉินเสี่ยวสูงกว่าเธอ ฉินเสี่ยวอ่านหนังสือสามเล่มนี้จบในสามวัน แถมยังประยุกต์ใช้ได้อย่างรวดเร็ว มิหนำซ้ำถึงขั้นขายรองเท้าคู่แรกสำเร็จ! วันนั้นฉินเสี่ยวเพิ่มกับข้าวอีกอย่างเป็นพิเศษ ทั้งยังซื้อลูกอมให้ต่งจวิน ลูกน้อยเหมือนจะซ่อนเอาไว้ไม่ยอมกิน แน่นอนฉินเสี่ยวไม่ลืมขอบคุณฟางเจิ้งกับจิ่งเหยียนและยังมีเพื่อนบ้านเธอ
“สีกา อาตมาแปลกใจมากว่าทำไมถึงไม่ยอมรับการช่วยเหลือจากรัฐบาล? สามีสีกาเสียสละเพื่อประเทศ ประเทศดูแลสีกาก็เป็นเรื่องปกตินี่?” ฟางเจิ้งถามด้วยความแปลกใจ
ฉินเสี่ยวเงียบไปครู่หนึ่งถึงตอบ “เขาเคยบอกว่าในเมื่อสวมเครื่องแบบนั้นแล้ว การสละชีพคือส่วนหนึ่งของงาน เรื่องในงานจะต้องการเงินอีกเหรอ? อีกอย่างยังมีคนที่มีชีวิตแย่กว่าพวกเรา พวกเขาต้องการเงินยิ่งกว่า ตอนฉันแต่งงานกับเขาก็กังวลว่าจะมีวันนี้เหมือนกัน เพียงแต่ไม่คิดเลยว่าจะมาเร็วขนาดนี้…”
ฟางเจิ้ง “…”
ขณะเดียวกันหลี่เสวี่ยอิงส่งข่าวมา วิธีของเธอง่ายมาก “ไต้ซือ รอฟังข่าวนะ! ฮ่าๆ…”
ฟางเจิ้งทำหน้าพิลึก เด็กนี่เป็นลมบ้าหมู?
ผลคือวันต่อมาฟางเจิ้งรับสายจากต่งจวินตอนกลางคืน พอรับสายก็ได้ยินเด็กน้อยพูดอย่า