คนหนึ่งค้ำจุนครอบครัว เพื่อสามีและก็เพื่อลูก เธอต้องปกปิด ต้องใช้แขนเบาะบางของตนประคองครอบครัวนี้ไว้ ความเจ็บปวดและเหนื่อยยากในนั้นไม่ใช่เพียงอยู่บนตัว แต่ยังอยู่ในจิตใจ
“ไต้ซือ ขอโทษค่ะ ฉันไม่คิดจริงๆ ว่าเรื่องจะมาถึงขั้นนี้” ผู้หญิงกล่าว
ฟางเจิ้งถอนหายใจ “อุบาสิกา ช่วยไม่ได้ อาตมาชอบเด็กน่ารักคนนี้ ถ้าจากนี้มีความจำเป็น อาตมาจะปลอมเป็นพ่อให้ตลอดได้…”
ผู้หญิงตะลึงงันแล้วตอบกลับมาประโยคหนึ่ง “ขอบคุณค่ะ เขาหลับไปแล้ว คือ…ถ้าเป็นไปได้ขอตอนเย็นได้ไหมคะ? เขาต้องกินยาตอนนั้น”
ฟางเจิ้งยิ้ม “อมิตาพุทธ ได้แน่นอน แต่ว่าสีกา สีกาคิดจะปิดบังเขาไปตลอดหรือ? เด็กคนนี้จะเติบโตขึ้นทุกวัน การโกหกก็ยังเป็นการโกหก ถึงจะโกหกด้วยเจตนาดีก็เถอะ แต่ยังไงก็ต้องมีวันรู้ความจริง”
……………………………….
