เด็กแดง ในเมื่อมาวัดเอกดรรชนีของอาตมาก็ต้องทำตามกฎวัด จากนี้ลดคำพูดว่าจะฆ่าจะแกงกันลง โดยเฉพาะ…ห้ามฆ่าคน! ถ้าอาตมารู้ว่านายหาญกล้าทำ หึๆ…อาตมาจะปล่อยพลังอัคคีทั้งหมด สวดมนต์ให้นายฟังสิบยี่สิบปี!”
ความเจ็บปวดของเด็กแดงก่อนหน้านี้ก็แทบจะตายแล้ว ถ้าสวดสิบยี่สิบปี? แค่คิดก็ตัวสั่นงันงก รีบรับปาก “ได้ๆๆ จากนี้ข้าจะไม่ฆ่าคน แต่ว่าถ้ามีคนรังแกข้าล่ะ?”
ฟางเจิ้งมองค้อน “ใครจะรังแกนาย? นายไม่รังแกคนอื่นอาตมาก็อมิตาพุทธแล้ว แล้วก็จากนี้อย่าเรียกตัวเองว่ามหาราชาอีก ในเมื่อเข้าวัดก็เป็นนักบวช ในเมื่อเป็นนักบวชก็ต้องมีนามทางธรรม นายเรียกตัวเองว่ามหาราชาเซิ่งอิง พ่อนายคือราชาปีศาจกระทิง แม่นายคือองค์หญิงพัดเหล็กลั่วซา ดังนั้นแล้วจากนี้นายชื่อว่าโก่วต้าน!(ไข่สุนัข)”
‘พรวด!’ ลิงพ่นน้ำบริสุทธิ์ออกไปไกล
กระรอกกุมท้องหัวเราะกลิ้งไปบนพื้น
หมาป่าเดียวดายแสยะปากแอบหัวเราะ
แต่เด็กแดงโกรธโดยพลัน กระทืบเท้าดังปุงปัง ราวกับว่าทั้งยอดเขาสั่นสะเทือน ดีที่วัดไร้พ่าย ไม่อย่างนั้นฟางเจิ้งสงสัยว่าวัดนี้จะถูกเหยียบพัง ขณะเดียวกันก็แอบระแวง เด็กแดงมีพลังเทพเซียน ห้ามละเลยอย่างเด็ดขาด ไม่อย่างนั้นจะต้องสร้างปัญหาใหญ่แน่
เด็กแดงพูดด้วยความโกรธ “ไอ้หัวล้านชั่ว เจ้ากล้าเรียกข้าแบบนี้ วันนี้มหาราชาจะแทงเจ้าให้ตาย!”
ฟางเจิ้งรู้ว่าเจ้านี่บ้าระห่ำไม่เชื่อฟัง จึงยกมุมปาก ประนมสองมือ ยิ้มหยีตามองเด็กแดง “บนสวรรค์มีคุณธรรมที่ไ
